Mehr zum Buch
Praca analizuje, jak Sowieci planowali i przeprowadzili cztery ofensywne operacje między grudniem 1942 a sierpniem 1943 roku. Pierwsze trzy ofensywy, prowadzone przez pojedyncze fronty pod nadzorem STAWKI, miały miejsce w atmosferze optymizmu po zwycięstwie pod Stalingradem. Czwarta, największa ofensywa, odbyła się w sierpniu 1943, po nieudanej niemieckiej Operacji Cytadela, w momencie, gdy sowieckie metody planowania i struktura wojskowa znacznie się poprawiły. Kluczowym zagadnieniem jest, jak siły zbrojne kształtują sposób prowadzenia wojny w sytuacji zagrożenia całkowitym zniszczeniem. Była to trudna lekcja, którą Sowieci musieli przyswoić, aby przetrwać. Zgodnie z tezą Clausewitza, Sowieci uznają swoje doświadczenia z Wielkiej Wojny Ojczyźnianej za cenne źródło wiedzy, z którego współcześni teoretycy wojskowości powinni korzystać. Konflikt na Froncie Wschodnim był unikalny pod względem skali i intensywności, a armie dwóch nacji rozwijały różnorodne strategie i taktyki. Obecnie Sowieci badają te doświadczenia, rewidując ich aktualność w kontekście nowoczesnej technologii. Dydaktyczna natura tych badań skłoniła ich do szczerości wobec sukcesów i porażek, co ma na celu lepsze zrozumienie natury wojny. Badania te mają na celu zainteresowanie Zachodu nowoczesnymi koncepcjami wojskowymi.
Buchkauf
Od Donu do Dniepru, David Glantz
- Sprache
- Erscheinungsdatum
- 2019
- product-detail.submit-box.info.binding
- (Hardcover)
Keiner hat bisher bewertet.
- Titel
- Od Donu do Dniepru
- Sprache
- Polnisch
- Autor*innen
- David Glantz
- Verlag
- Napoleon V
- Erscheinungsdatum
- 2019
- Einband
- Hardcover
- Seitenzahl
- 432
- ISBN10
- 8378899543
- ISBN13
- 9788378899549
- Reihe
- Schlagwörter
- Sachbücher, Sozialwissenschaften, Historisches Thema
- Beschreibung
- Praca analizuje, jak Sowieci planowali i przeprowadzili cztery ofensywne operacje między grudniem 1942 a sierpniem 1943 roku. Pierwsze trzy ofensywy, prowadzone przez pojedyncze fronty pod nadzorem STAWKI, miały miejsce w atmosferze optymizmu po zwycięstwie pod Stalingradem. Czwarta, największa ofensywa, odbyła się w sierpniu 1943, po nieudanej niemieckiej Operacji Cytadela, w momencie, gdy sowieckie metody planowania i struktura wojskowa znacznie się poprawiły. Kluczowym zagadnieniem jest, jak siły zbrojne kształtują sposób prowadzenia wojny w sytuacji zagrożenia całkowitym zniszczeniem. Była to trudna lekcja, którą Sowieci musieli przyswoić, aby przetrwać. Zgodnie z tezą Clausewitza, Sowieci uznają swoje doświadczenia z Wielkiej Wojny Ojczyźnianej za cenne źródło wiedzy, z którego współcześni teoretycy wojskowości powinni korzystać. Konflikt na Froncie Wschodnim był unikalny pod względem skali i intensywności, a armie dwóch nacji rozwijały różnorodne strategie i taktyki. Obecnie Sowieci badają te doświadczenia, rewidując ich aktualność w kontekście nowoczesnej technologii. Dydaktyczna natura tych badań skłoniła ich do szczerości wobec sukcesów i porażek, co ma na celu lepsze zrozumienie natury wojny. Badania te mają na celu zainteresowanie Zachodu nowoczesnymi koncepcjami wojskowymi.