Parameter
- 160 Seiten
- 6 Lesestunden
Mehr zum Buch
Te vroeg geboren is een aangrijpend verslag van de geboorte en ontwikkeling van een veel te vroeg geboren kind. Jowi Schmitz beschrijft haar ervaringen in het ziekenhuis, waar haar zoon Milo slechts een kans van vijfentwintig procent had om gezond te overleven. Terwijl hij in een plastic bakje met draadjes lag, probeerde ze te overleven door te schrijven. Haar woorden verkennen de tegenstrijdige gevoelens van frustratie, angst, hoop en liefde. Door Milo's verhaal te delen, wordt hij steeds echter voor haar, en daarmee groeit de hoop dat hij zal blijven leven. Schmitz stelt indringende vragen die zij en de vader van Milo zich stellen, en confronteert de harde werkelijkheid van het ouderschap. Wat als je kind minder weegt dan een pak suiker? Wat betekent 'kans op restschade'? De angst dat hun kind kan sterven of blijvende schade kan oplopen, wordt voelbaar, vooral omdat niemand zegt dat het goed zal komen. De emotionele reis is zowel vervreemdend als herkenbaar voor ouders en anderen die soortgelijke situaties meemaken. Schmitz' openhartige observaties worden afgewisseld met warme, liefdevolle momenten. Elf dagen na de geboorte schrijft ze: "Ik begin van Milo te houden. Nu móet hij het wel redden."
Buchkauf
Te vroeg geboren; dagboek over mijn zoon, Jowi Schmitz
- Sprache
- Erscheinungsdatum
- 2014
- product-detail.submit-box.info.binding
- (Paperback)
Keiner hat bisher bewertet.
- Titel
- Te vroeg geboren; dagboek over mijn zoon
- Untertitel
- dagboek over mijn zoon
- Sprache
- Niederländisch
- Autor*innen
- Jowi Schmitz
- Verlag
- Cossee
- Erscheinungsdatum
- 2014
- Einband
- Paperback
- Seitenzahl
- 160
- ISBN10
- 9059364856
- ISBN13
- 9789059364851
- Reihe
- Schlagwörter
- Beschreibung
- Te vroeg geboren is een aangrijpend verslag van de geboorte en ontwikkeling van een veel te vroeg geboren kind. Jowi Schmitz beschrijft haar ervaringen in het ziekenhuis, waar haar zoon Milo slechts een kans van vijfentwintig procent had om gezond te overleven. Terwijl hij in een plastic bakje met draadjes lag, probeerde ze te overleven door te schrijven. Haar woorden verkennen de tegenstrijdige gevoelens van frustratie, angst, hoop en liefde. Door Milo's verhaal te delen, wordt hij steeds echter voor haar, en daarmee groeit de hoop dat hij zal blijven leven. Schmitz stelt indringende vragen die zij en de vader van Milo zich stellen, en confronteert de harde werkelijkheid van het ouderschap. Wat als je kind minder weegt dan een pak suiker? Wat betekent 'kans op restschade'? De angst dat hun kind kan sterven of blijvende schade kan oplopen, wordt voelbaar, vooral omdat niemand zegt dat het goed zal komen. De emotionele reis is zowel vervreemdend als herkenbaar voor ouders en anderen die soortgelijke situaties meemaken. Schmitz' openhartige observaties worden afgewisseld met warme, liefdevolle momenten. Elf dagen na de geboorte schrijft ze: "Ik begin van Milo te houden. Nu móet hij het wel redden."