Mehr zum Buch
Książka stanowi pogłębione studium myśli Jean-Luca Mariona, koncentrując się na kluczowej idei donacji. Autor prowadzi czytelnika przez meandry redukcji i jej zwrotu, ukazując napięcie między skończonością a nieskończonością oraz koniecznością metodycznego odsłaniania fenomenu a jego nadmiarowością. W centrum uwagi znajduje się donacja, która objawia się jako miłość i Objawienie, wymagająca redukcji, ale ją przekraczająca, co czyni z filozofii nie metodę, lecz drogę. Fenomenologia Mariona jawi się jako fenomenologia paradoksów, przekraczająca własne granice i poszerzająca horyzont rozumu w stronę innej logiki - logiki miłości. Szczepan Urbaniak ukazuje myśl Mariona przez pryzmat kategorii „nadmiaru”, traktowanej jako kluczowe pojęcie filozoficzne oraz hermeneutyczna metoda lektury jego dorobku. Nadmiar pełni w tej książce potrójną funkcję: jako hermeneutyczny klucz do dziejów metafizyki, zasada konstytutywna dla fenomenologii donacji i fenomenu przesyconego oraz oś integrującą myślenie miłości i Objawienia. Urbaniak wydobywa specyfikę filozofii Mariona jako nieustanny ruch przekraczania granic - metafizyki, fenomenologii i teologii - w imię „darowania się” fenomenu, który zawsze okazuje się nadmierny.
Buchkauf
Nadmiar daru, Szczepan Urbaniak
- Sprache
- Erscheinungsdatum
- 2025
- Einband
- (Paperback),
- Buchzustand
- Gebraucht - Gut
- Preis
- 12,49 €inkl. MwSt.
Keiner hat bisher bewertet.
- Titel
- Nadmiar daru
- Untertitel
- Miłość, objawienie i destytucja metafizyki w fenomenologii Jean-Luca Mariona
- Sprache
- Polnisch
- Autor*innen
- Szczepan Urbaniak
- Verlag
- Ignatianum
- Erscheinungsdatum
- 2025
- Einband
- Paperback
- ISBN10
- 8376146874
- ISBN13
- 9788376146874
- Reihe
- Schlagwörter
- Beschreibung
- Książka stanowi pogłębione studium myśli Jean-Luca Mariona, koncentrując się na kluczowej idei donacji. Autor prowadzi czytelnika przez meandry redukcji i jej zwrotu, ukazując napięcie między skończonością a nieskończonością oraz koniecznością metodycznego odsłaniania fenomenu a jego nadmiarowością. W centrum uwagi znajduje się donacja, która objawia się jako miłość i Objawienie, wymagająca redukcji, ale ją przekraczająca, co czyni z filozofii nie metodę, lecz drogę. Fenomenologia Mariona jawi się jako fenomenologia paradoksów, przekraczająca własne granice i poszerzająca horyzont rozumu w stronę innej logiki - logiki miłości. Szczepan Urbaniak ukazuje myśl Mariona przez pryzmat kategorii „nadmiaru”, traktowanej jako kluczowe pojęcie filozoficzne oraz hermeneutyczna metoda lektury jego dorobku. Nadmiar pełni w tej książce potrójną funkcję: jako hermeneutyczny klucz do dziejów metafizyki, zasada konstytutywna dla fenomenologii donacji i fenomenu przesyconego oraz oś integrującą myślenie miłości i Objawienia. Urbaniak wydobywa specyfikę filozofii Mariona jako nieustanny ruch przekraczania granic - metafizyki, fenomenologii i teologii - w imię „darowania się” fenomenu, który zawsze okazuje się nadmierny.