Complemented by two hundred evocative period photographs, an English translation of the classic account of Paris in the 1950s explores the left bank cafes, galleries, underground jazz clubs, theaters, and salons that were home to the existentialist and post-surrealistic circles of the era, with portraits of Jean Cocteau, Jean Genet, Miles Davis, and more.
Ludwik XIV miał obsesję na punkcie etykiety, której nierespektowanie groziło utratą pozycji i przywilejów. Wersalska etykieta była grą, określającą hierarchiczne zależności wśród członków dworu. Była kluczowym elementem wersalskiego widowiska, wprowadzającym ład i porządek poprzez wystudiowane ruchy i codzienne ceremonie. Każdy znał swoje miejsce w hierarchii, co stwarzało okazję do intryg i realizacji ambicji, otwierając lub zamykając drzwi do kariery i pieniędzy. Książka przybliża zasady dworskiej etykiety, rozwinięte za czasów Ludwika XIV, ukazując codzienne życie wersalskiego dworu, liczącego blisko tysiąc osób oraz drugie tyle służby. Znajomość etykiety i zasad dotyczących porządku to nie wszystko; kluczem do sukcesu było umiejętne korzystanie z ustalonych reguł. Pierwsza część książki opisuje okoliczności wprowadzenia rozbudowanej etykiety, opartej na zasadach ceremoniału Katarzyny Medycejskiej. Druga część to alfabetyczny zbiór haseł dotyczących wersalskich zwyczajów, wzbogacony błyskotliwymi anegdotami, które objaśniają konkretne zasady i ceremonie.