Leon Weintraub Bücher

„Moje Stadt Łódź, dort hat alles begonnen“ – sagt Leon Weintraub in einem Gesprächszyklus mit Magda Jaros. Er wuchs in einem Mietshaus in der Kamienne Straße auf, das Jahre später durch ein Lied von Osiecka berühmt wurde. 1939 sollte er die Oberschule besuchen, stattdessen musste er sich von der Welt, die er kannte, verabschieden und mit seiner Mutter und seinen Schwestern in die Jakubstraße im Zentrum des Ghettos ziehen. Arbeit, Hunger, die Wahrnehmung beschränkt auf das Überleben, immer weniger Kraft, bis schließlich die Deportation und das Leiden im Lager folgten. Kann man die verlorene Zeit aufholen? Kann man nach solchen Erfahrungen einen Platz unter den Menschen finden? „Vergebung oder die Rechtfertigung dieser unvorstellbaren Verbrechen ist für mich nicht möglich – gesteht Leon Weintraub. – Es bleibt also das Wort VERSÖHNUNG. Es bedeutet, das gegenseitige Vorbringen von Vorwürfen einzustellen und die „Spirale der Feindseligkeit und des Bösen“ zu beenden. Nur dieser Zustand ermöglicht es, gemeinsam die Zukunft zu gestalten.“

Moje miasto Łódź, tam wszystko się zaczęło mówi Leon Weintraub w cyklu rozmów z Magdą Jaros. Wychowywał się w czynszowej kamienicy przy ul. Kamiennej, tej samej, którą po latach rozsławiła w swojej piosence Osiecka. W 1939 roku miał pójść do gimnazjum, tymczasem musiał pożegnać się ze światem, jaki znał do tej pory i wraz z matką i siostrami przenieść się na ul. Jakuba w centrum getta. Praca, głód, percepcja ograniczona do znajdywania sposobów na przetrwanie, coraz mniej sił, aż wreszcie wywózka i gehenna obozowa. Czy można nadrobić stracony czas? Czy po takich doznaniach można znaleźć sobie miejsce wśród ludzi? Wybaczenie, czy też usprawiedliwienie tych przekraczających ludzką wyobraźnię zbrodni nie jest dla mnie możliwe przyznaje Leon Weintraub. - Pozostaje więc słowo POJEDNANIE. Oznacza ono zaprzestanie wysuwania wzajemnych zarzutów i zakończenie nakręcania spirali wrogości i zła. Tylko ten stan pozwala wspólnie tworzyć przyszłość.