Mikołaj Łoziński erzählt sensibel von einer jüdischen Familie zu Beginn des 20. Jahrhunderts, die in einer kleinen Wohnung in Galizien lebt. Nathan Stramer kehrt nach gescheiterten Versuchen in New York zurück und kämpft mit seinen sechs Kindern gegen wachsenden Antisemitismus und schwierige Zeiten.
Ein Familienroman
Erinnerung hangelt sich an Dingen entlang; die Erinnerungen ganzer Familien lassen sich anhand von Schlüsseln, Taschen, Kaffeemaschinen, Ringen erzählen. Oder Büchern. Man folgt den Dingen und ihren Besitzern und denen, die sich an beide erinnern, in dem hier vorliegenden Familienroman Książka – Buch – mit wachsender Vertrautheit. Und mit einigem Vergnügen. Der Erzähler geht den Spuren der namenlosen Familie, der Eltern, der Großmütter, Großväter, der Generation davor und danach mit zärtlicher Ironie nach. Dabei ist es eine Geschichte von Krieg und Verfolgung und Entbehrung und Exil – und Alltag. Dem Alltag einer jüdischen Familie aus der polnischen Nachkriegszeit. Es ist das Buch ihrer Geschichte.
Zaskakująco dojrzały debiut 25-letniego autora. Utrzymana w klimacie filmów Bergmana opowieść o poszukiwaniu prawdy - o najbliższych i o samym sobie.Główny bohater, Daniel, pisarz tworzący "powieść nowoczesną”, przybywa do Paryża na wieść o śmierci matki. Rozmowy z ludźmi, którzy ją znali, pozwalają mu zrekonstruować ostatnie lata jej życia, ale też przywołują wspomnienia z dzieciństwa. Swoistym kontrapunktem dla tej historii jest narracja prowadzona z punktu widzenia samej matki Daniela, Astrid, która zmaga się z ciężką chorobą i dopiero w pożegnalnym liście do syna wyjawi mu rodzinną tajemnicę.Czytelnik Łozińskiego od pierwszych linijek poddaje się niespiesznemu, hipnotycznemu rytmowi jego prozy. Autor po mistrzowsku kreśli portrety psychologiczne dojrzałego mężczyzny i jego starej matki. Dzięki znakomitej konstrukcji i plastycznym scenom powieść czyta się jednym tchem, a po zakończeniu lektury na długo zachowuje ją w pamięci.