Przez długi czas PRL niewiele uwagi poświęcano międzywojennemu ruchowi konserwatywnemu, a gdy już pisano, narracja była często ideologicznie zniekształcona. Konserwatyści byli przedstawiani jako przywiązani do przeszłości, niechętni reformom i marginalizowani na scenie politycznej. Sytuacja zaczęła się zmieniać w latach 80. XX wieku, jednak książka Macieja Słęckiego stanowi odkrycie nowego, zapomnianego świata. Autor, natrafiając na archiwalia niebadane od czasów Powstania 1944 r., ukazuje konserwatyzm, który nie współpracował z obozem piłsudczykowskim i pozostał wierny endecji. Było to trudne zarówno dla konserwatystów, jak i endeków, ponieważ konserwatyści byli elitarnym ruchem związanym z ziemiaństwem, a endecy dążyli do bycia demokratycznym i ponadklasowym ruchem ludowym. Jak zauważył prof. Szymon Rudnicki, autor stara się możliwie pełni zaprezentować dzieje międzywojennego ruchu konserwatywno-narodowego, a jego praca jest przykładem drobiazgowych badań. Prof. Roszkowski podkreśla, że zasługuje ona na uznanie i uwagę czytelników.
