Dolindo Ruotolo Bücher

Novéna v preklade znamená deväťdňová pobožnosť. Každá novéna sa od seba odlišuje niečím výnimočným. Táto je o odovzdanosti Bohu napísal ju don Dolindo Ruotolo (1882 – 1970) ako úkon odovzdania sa Bohu v čase skúšok dôvery, v čase úzkosti a trápenia, ako mu to povedal sám Ježiš. Tento kňaz si počas života vytrpel mnoho poníženia a bolesti, zotrval však v dôvere voči Bohu a Boh mu to oplatil mimoriadnou dôvernosťou. Rozdelením textu na deväť častí vznikla táto krátka novéna odovzdanosti: 1. Prenechajte mi svoje starosti 2. Spiace dieťa v matkinom náručí 3. Buď vôľa Tvoja 4. Ty sa postaraj 5. Zatvor oči svojho Ja 6. Zásah Mojej Lásky 7. Pravá odovzdanosť 8. Ja, Tvoj Boh, sa postarám 9. Neboj sa, ja sa o všetko postarám

Tylko Bóg! takie było motto życia kapłana z Neapolu; słowa te umieszczał we wszystkich swoich pismach. Całe jego trudne lecz owocne życie podporządkowane było temu: szukaniu Boga, łączeniu się z Nim w jak najbliższej relacji. Tylko w ten sposób przez bliskość z Bogiem, życie każdego człowieka ma sens, łatwość, nadzieję, tylko tak wyda ono wspaniałe owoce. Niewielka książeczka, którą prezentujemy jako kolejny tomik jego dzieł, jest czymś jak drogowskaz ku Bogu, przewodnikiem na drodze do Niego. Jakie są filary życia z Bogiem? Pierwszym jest miłość Boga. Drugim miłość drugiego człowieka, nawet trudnego, wrogiego, dla którego mamy być gotowi być miłosiernym Samarytaninem. Trzecim modlitwa, która jest nie tylko słowem, ale przede wszystkim trwaniem w bliskiej relacji z kochającym Ojcem. W czwartej części ksiądz Dolindo rozważa dwie przypowieści, tę o minach i talentach, tylko pozornie przekazujące tę samą naukę nieco innymi słowami. Ksiądz Dolindo uważa, że miny i talenty są obrazem różnych duchowych rzeczywistości uczących, jak się duchowo rozwijać. Warto zagłębić się w tę złotą książeczkę, niewielką, ale pełną duchowej mądrości.

W zbiorze Jezus do serca siostry Autor mówi głosem Boskiego Oblubieńca; głosem, który z wielką delikatnością przemawia w głębi duszy, kiedy świat milczy, kiedy zmysły są uśpione, gdy dusza wyzbywa się siebie, a pustkę zapełnia sekretna myśl Boża. Jest to cicha rozmowa o miłości Boga, cicha i głęboka: to sam Jezus mówi do serca siostry zakonnej, swej oblubienicy.

Kniha Dona Dolinda o očistci prináša originálne myšlienky potvrdzujúce existenciu očistca. Je absurdné, aby očistec popierali tí, ktorí veria v Boha, lebo protirečia výrokom Boha, biblickým výrokom a učeniu Cirkvi, ako aj logike ľudského rozumu podporeného vierou. Súčasťou knihy sú poučné úvahy o hriechu, no venuje sa aj téme očistcového ohňa. Pokiaľ ide o nebo, Don Dolindo píše, akoby bol v extáze. Vidí rôzne chóry anjelov, z ktorých sa snaží pre nás ulúpiť záblesky nevýslovnej krásy. Pri bohatom opise slávy Panny Márie sa zdá, že zabúda na všetko ostatné. Kniha obsahuje aj osobitný odkaz na svätú omšu, na jej nekonečné ovocie spásy pre živých i zomrelých. Nechýba výzva zvlášť sa modliť za zosnulých kňazov. Záverečné invokácie sú jemným a spontánnym zavŕšením celej knihy. Čítanie a hlboká meditácia tohto diela je podnetom, aby sme namiesto zbytočných sofistikovaných debát radšej pomáhali našim drahým zosnulým. Oni nevyhľadávajú ozdobené hroby, oni sa snažia čím skôr uvidieť Boha! Často zabúdame na to, že sú živí a že prostredníctvom Krista sú s nami zjednotení oveľa viac než vtedy, keď stáli vedľa nás. A práve preto im musíme poskytnúť účinnú pomoc, aby sa čo najrýchlejšie dostali do nebeského domova, kde šťastiu v Bohu niet konca.

Myśli ks. Dolindo zaczerpnięte są z obrazków oraz listów, jakie Autor pisał do kilku księży. Wchodzą one w skład pozycji Krople balsamu i krople miłości - przeznaczonego dla osób z najróżniejszych kręgów, które zwracały się do księdza po rady. Jest wśród nich wielu kapłanów, którzy prosili o światło lub poradę.W zbiorze tym Autor wsłuchuje się w głos Boskiego Mistrza, w ten głos, który cichutko przemawia w głębi duszy, gdy świat milczy, gdy zmysły są wyciszone, gdy do duszy wyzutej z siebie samej wchodzi Boże myśl. Jest to rozmowa przepełniona Bożą miłością, cicha i głęboka: Mistrz mówi do serca człowieka Jemu poświęconego.

Byłem jeszcze niewinny, nadzwyczaj żywiołowy; pociągała mnie Męka Jezusa i starałem się już wtedy śpiewać Jezusowi umęczonemu (…) w tym czasie mogłem mieć najwyżej pięć [lat] – pisał ks. Dolindo Ruotolo w swojej „Autobiografii”. Od wczesnego dzieciństwa rozważanie Męki Pańskiej, a własne życie naznaczone cierpieniem postrzegał jako swój udział w Męce Chrystusa. Wybór myśli, modlitw i tekstów ks. Dolindo pomoże nam owocnie przeżyć okres Wielkiego Postu i lepiej zrozumieć Miłość Zbawiciela okazaną nam przez śmierć na krzyżu, która nie zna granic i dla której nie ma nic niemożliwego. Miłość ta pokonuje słabość, grzech i śmierć. Pozostaje nam tylko uwierzyć, że właśnie taką miłością zostaliśmy ukochani i odpowiedzieć na Jej wezwanie.

Książka z refleksjami księdza Ruotolo na temat siedmiu darów Ducha Świetego.

Neapolitański mistyk Dolindo Ruotolo, bez reszty oddany służbie Bogu i bliźnim, przez wiele lat zmagał się z niezrozumieniem i wrogością, także ze strony ludzi Kościoła. Mimo trudnych doświadczeń pozostał wierny swojemu powołaniu, dlatego jest tak przekonujący, gdy dzieli się doświadczeniem zawierzenia Bogu.

Ludzkość od wieków zastanawia się nad tym, czy po śmierci istnieje coś jeszcze. Ksiądz Dolindo Ruotolo, opierając się na nauce Kościoła, przybliża drogę oczyszczonej duszy z czyśćca do nieba. Jego eschatologiczne teksty są doskonałymi komentarzami do pieśni Anielski orszak, śpiewanej na pogrzebach od XVII wieku. Autor opisuje, jak Maryja, litościwa Matka, przychodzi po duszę do czyśćca i prowadzi ją przed oblicze Boga Najwyższego. Dowiemy się o chórach anielskich, w tym cherubinach i serafinach. Teksty kapłana z Neapolu przepełnione są motywami światła i pieśnią Magnificat, śpiewaną przez wszystkie duchy z Maryją. Dusza wstępująca do Boga przechodzi przez chóry anielskie, oswajając się z blaskiem wiecznej miłości, zaczynając od najwyższych chórów, które ją oświecają. Ksiądz Dolindo komentuje również miejsca w niebie przygotowane przez Boga dla zbawionych, wskazując, że większość zbawionych wypełnia w chórach anielskich pustkę po szatanie. Pozostałe dusze są klasyfikowane w zależności od ich zasług, ale przyznanie duszy miejsca w chwale pozostaje tajemnicą znaną tylko Bogu.