Manuel van Loggem Bücher

Die Linien der Zeit haben sich verschoben... Nach Beendigung des letzten Kolonialkrieges kehrt der Journalist Frank Lafferie wieder in seine Heimat zurück. Doch in Amsterdam faßt er keinen Fuß mehr. Er begegnet einer Frau aus einer anderen Zeit, die ihn kennt und die auf geheimnisvolle Weise verschwindet. Mysteriöse Ereignisse werfen ihn aus der Bahn: Frank trifft seinen Doppelgänger; moderne Satanisten weihen ihn in ihre dunklen Ziele ein; er hat Visionen, die ihn seiner Umwelt verdächtig machen; ein seltsamer Trödler überredet ihn, einen Pakt mit dem Fürsten der Finsternis zu schließen.Frank isoliert sich immer weiter von seinen Bekannten. Während seine Umgebung ihn lediglich für alkoholgefährdet hält, ist er ganz sicher, einer gewaltigen kosmischen Verschwörung auf der Spur zu sein. Unbekannte Mächte manipulieren das Leben der Menschen, treiben die Welt an den Rand des Abgrunds. Frank macht sich auf, um Beweise für seine Theorie zu sammeln - und gerät in den Bannkreis des Unheimlichen...Manuel van Loggem, der bekannte niederländische Dramatiker und Romancier, legt mit diesem Buch seinen ersten phantastischen Roman vor - eine tiefgründige Reise in die finstersten Winkel der menschlichen Seele.

Grafologie gaat over de relatie tussen handschrift en karakter van een persoon. Het boek begint met een korte geschiedenis van de grafologie. De rest van het boek bestaat uit het ontleden van handschriften. Hierbij wordt ingegaan op de kwaliteit van het schrift en op een procedure voor het analyseren van handschriften. De auteur bespreekt ten slotte in enkele pagina's de vermaarde dissertatie van Janssen (1963). De titel van het boek is identiek aan het grafologisch standaardwerk van Ludwig Klages. Weinig origineel. De schrijver bedrijft een soort wetenschapsjournalistiek; het verhaal houdt het midden tussen een wetenschappelijke bijdrage en een huis-,tuin-en-keuken story. De "theorie" krijgt gestalte in de vorm van stukjes schrift van bekende Nederlanders en andere mensen. Er zijn verrassend weinig verwijzingen naar literatuur. De interpretaties van de handschriften zijn maar ten dele herkenbaar. Hoe je het ook keert of wendt grafologie is een "dubieuze wetenschap" en dit boek levert geen bijdrage haar uit deze hoek te halen. (NBD|Biblion recensie, M. Keulen.)

'De vader van de toekomstfantasie,' zo noemt samensteller en inleider van deze bundel, Manuel van Loggem, de schrijver-journalist Herbert George Wells. De roem en invloed van deze auteur, zowel ideologisch als literair, zijn ook in deze tijd nog moeilijk weg te denken. Toch, voor de jongere generaties berust Wells' faam vooral op de beeldende en fantasierijke manier waarop hij - zijn tijd ver vooruit - science-fictiononderwerpen behandelde, om niet te zeggen creëerde. Was hij het niet die de tijdmachine heeft 'uitgevonden'? Daarnaast is het misschien vooral zijn Oorlog der werelden dat, herhaaldelijk verfilmd, zijn roem heeft doen voortbestaan. Opvallend is in de hier verzamelde verhalen, dat hij veel nieuwe ideeën introduceert (de tijdversneller, lichaams-'ruil', enzovoort) die nog vandaag als inspiratiebron dienen, en dat ze qua stijl en spanning onverwacht modern aandoen.Bevat:* Het ei van kristal* De ster* Het dal der spinnen* De nieuwe versneller* De droom van het armageddon* Het land der blinden* In de afgrond* Het relaas van wijlen de heer Elvesham* Het koninkrijk der mieren

Rein Blijstra (1901) - Goden vallen uit de hemel; Belcampo (1902) - Het plan Kruutntoone; Louis Paul Boon (1912) - De triestige merel; Adriaan Morriën (19012) - De engel; Simon Carmiggelt (1913) - Glaasje draaien; Car Lans (1913) - De Egeïsche Zee; Manuel van Loggem (1916) - Een geur van hoger honing; Marty Olthuis (1918) - Mou m'n hand vast, zei de poes; Hubert Lampo (1920) - De zoon van meneer Davidson; Willem Frederik Hermans (1921) - Ezelsoren; Olga Rodenko (1924) - Vijftigjarig jubileum; Ef Leonard (1924) - Landing; Jan Wolkers (1925) - Gevederde vrienden; Wim Burkunk (1925) - Nieuwe haring; Harry Mulisch (1927) - Kroonprins; Hugo Claus (1929) - Een idylle verbroken door een conciëge; Hugo Raes (1929) - De desintegratie; Ward Ruyslinck (1929) - De sneeuwbui; Remco Campert (1929) - Het meisje met de baard; Bob den Uyl (1930) - De grote klap; Frank Herzen (1933) - En zondags een stukje vlees; Kees Simhoffer (1934) - De heod van de dood; Piet Grijs (1936) - De douche; Raoul Chapkis (1936) - Sleuteltje; Anton Quintana (1937) - Spiegelbeeld; Gerben Hellinga (1937) - Koning; Paul van Herck (1938) - Regen; Jacques Hamelink (1939) - Visioenen van de stad Glamorrhee; Bob van der Goen (1940) - Het geluid; Peter Andriesse (1941) - De verzameling; Ton van Reen (1941) - Stars and stripes; Harry Commijs (1944) - Uit het tijdschrift voor Wetenschappen; Peter Cuijpers (1944) - De handen gewassen in onschuld; Julien C. Raasveld (1944) - B