Krzysztof Lisowski Reihenfolge der Bücher (Chronologisch)

Krzysztofa Lisowskiego nie trzeba w Krakowie! nikomu przedstawiać. Jest autorem wielu tomów poetyckich i także, kontynuując najlepsze tradycje polskiej poezji (Zbigniew Herbert, Jarosław Iwaszkiewicz) pisze książki podróżnicze, eseje z podróży, czyli uprawia gatunek szlachetny Adam Zagajewski

Krzysiu, Świetny Poeto – Wisława Szymborska … wędrówka Poety w regiony innego już poznania nie przestaje być wiarygodnym zapisem tego, co będąc ciągle sobą, jednocześnie wskazuje na owo najistotniejsze coś poza nim. Janusz Szuber Ostatnie wiersze Krzysztofa Lisowskiego mają kaligraficzną czystość, podziwia się ich zapis, oszczędność słów, minimalistyczną dyscyplinę. Śniąc i podróżując, Lisowski nieustannie zbliża się do starych źródeł, idzie po śladach, spotyka współczesne wcielenie Mnemozyny, rejestruje echa dawnych proroctw, są w tym zawarte dyskretnie niepokój i trwoga o losy naszej cywilizacji, coś co wydaje się być przeczuciem katastrofy. Jerzy Kronhold Krzysztof Lisowski – pisarz, badacz snów i niekonieczności, redaktor, współpracownik pism literackich. Portrecista kotów i fotograf czasoprzestrzeni. Perypatetyk krakowski; cyklista. Autor licznych książek. Do najważniejszych zalicza: Greckie lustro (2011), Czarne notesy (2012), Poematy i wiersze do czytania na głos (2013), Zaginiona we śnie (2019), Domy dni. Antologię osobistą (2020). Debiutował jako poeta w 1972 roku na łamach „Życia Literackiego” w Krakowie.

W książce zaprezentowano poszczególne składniki systemu wynagradzania nauczycieli, a także w oparciu o aktualne orzecznictwo sądowe oraz rozstrzygnięcia organów nadzoru prawnego wyjaśniono wątpliwości interpretacyjne związane ze stosowaniem przepisów prawnych regulujących tę kwestię.

Czarne notesy (o niekonieczności) to autorski diariusz, w którym drobne spostrzeżenia, migawki rzeczywistości, krótkie relacje z odwiedzonych miejsc, opisy ludzi i rzeczy, oraz metaforyczne przypowieści, liryczne frazy, czy zgoła aforyzmy współistnieją na równych prawach, tworząc jednolitą, spójną materię literacką. W swoich podróżnych zapiskach wiele uwagi poświęca Lisowski Grecji, Hiszpanii, Italii i Portugalii, ale odnajduje się też w przestrzeni rodzimej – głównie Krakowa. Teksty składające się na ten oryginalny zbiór małych próz i poetyckich traktatów złożone są niekiedy z zaledwie dwóch, trzech zdań. I jest to oszczędność sprzyjająca lekturze. W silnej kondensacji słów gromadzi się bowiem zarówno stłumiona przez zadumę emocja, jak i przestrzeń, w którą czytający ma okazję wniknąć osobiście, by poszerzyć obraz i pogłębić metaforę. Czarne notesy można czytać jako zbiór błyskotliwych, dowcipnych i uniwersalnych anegdot, ale także jak elegancki i inteligentny przewodnik po zanurzonych w czasie obszarach ludzkiego życia. Bo to nie tylko diariusz wrażliwego na piękno i jego przemiany poety-podróżnika, to również książka bardzo osobista, chwilami wręcz intymna. Tak właśnie jak zapiski w notesie, który nam towarzyszy w drodze. Artur Daniel Liskowacki