De dubbelbiografie over Jaap en Ischa Meijer verbindt de individuele en familiegeschiedenis van deze twee creatieve Nederlandse Joden met de collectieve geschiedenis van de Joden in Nederland in de twintigste eeuw. Het eerste deel richtte zich op het gevarieerde leven van Jaap Meijer, inclusief de oorlogsjaren, de Joodse wederopbouw na de bevrijding en zijn tijd in Suriname. In het tweede deel zet Jaap, samen met zijn vrouw Liesje Voet, zijn indrukwekkende historische werk voort en wordt hij de dichter Saul van Messel. Ischa Meijer, die als journalist, interviewer en schrijver bekendstaat, ervaart de ironie van steeds vaker te worden aangeduid als 'de zoon van Jaap'. Hun levens zijn diep verweven met de herinnering aan de Shoah, de staat Israël en de bijbehorende controverses, evenals met nieuwe vormen van antisemitisme en kritiek op een te sterke nadruk op 'het Joodse leed'. Beiden hebben op hun eigen manier een blijvende invloed uitgeoefend op de Joodse geschiedenis en cultuur, waarbij ze creatief en recalcitrant bleven. Een verzoening tussen hen zou echter niet plaatsvinden.
