Naema Tahir Bücher

Das Grauen begann 1947 mit der Teilung Indiens und Pakistans, was zu einer der größten Vertreibungen der Geschichte führte. Zehn Millionen Menschen waren auf der Flucht, Familien wurden getrennt, Frauen vergewaltigt und Hunderttausende getötet. Khushwant Singh schildert in seinem Roman das Trauma dieser Zeit. Im Dorf Mano Majra, nahe der Grenze, leben Muslime, Hindus und Sikhs zunächst friedlich zusammen. Ihr Alltag wird von den vorbeifahrenden Zügen bestimmt, und nur der Dorfganove Jaggat sorgt für gelegentliche Aufregung. Trotz seiner kriminellen Vergangenheit und seiner Zugehörigkeit zur Sikhreligion hat er eine heimliche Beziehung zu einem muslimischen Mädchen. Doch eines Tages hält ein Zug zu einer ungewöhnlichen Zeit in Mano Majra und bringt Unheil: Er ist voll mit den Leichen ermordeter Sikhs. Das Grauen hat auch dieses Dorf erreicht, und die religiöse Zugehörigkeit wird zur entscheidenden Frage. Der Roman, erstmals 1956 erschienen, gilt heute als Klassiker in Indien. Singh erzählt eindringlich von der politischen und sozialen Katastrophe, die eine friedliche Welt in die Hölle des Krieges verwandelte, deren Nachwirkungen bis heute spürbar sind, etwa im Kaschmirkonflikt und in blutigen Ausschreitungen zwischen Religionsgruppen.

Een 17-jarige in Nederland opgegroeide Pakistaanse rechtenstudente verlooft zich uit liefde en respect voor haar ouders en de cultuur waarin ze is opgegroeid, met de voor haar uitgezochte huwelijkspartner, maar komt daar later toch tegen in opstand.

Dina Mohajar, het jongste kind van een Pakistaans migrantenechtpaar, wordt geboren in Londen. Haar ouders worstelen met hun migrantenbestaan. De blik van haar moeder Ruttie is gericht op de toekomst. Ze wil in Engeland een bedrijf opzetten en zo een succesvolle zakenvrouw worden. Humayun, haar echtgenoot en Dina’s vader, kan echter niet aarden in Londen. Zijn grootste wens is terug te keren naar Pakistan. Hij leeft in het verleden.Dina wil vooral leven in het heden. Om van haar migrantenverleden verlost te raken probeert ze obsessief te aarden in Engeland. Ze eet alleen Engels eten, praat Engelser dan de Engelsen. Ze wordt racistisch, omdat ze denkt dat ze door te schelden op lotgenoten nog Engelser zal worden. Ze verleidt zelfs haar Britse buurman. Een relatie aangaan is zondig, en Dina denkt dat ze om te integreren ook zondige dingen moet doen, zoals de Engelsen. In haar eenzaamste momenten voert Dina gesprekken met Allah. Maar brengt dit alles haar geluk en rust? Eenzaam heden is het ontroerende verhaal van een ontheemde tiener die zich door haar intelligentie, ontwapenende brutaliteit en spitse humor staande probeert te houden in een omgeving die steeds meer verscheurt raakt.

Ik zoende niet terug, al had ik duidelijk meer ervaring dan hij. Mijn rol was die van de maagd.

Herinneringen van de islamitische juriste en mensenrechtenactiviste aan haar jeugd in Engeland, Nederland en Pakistan, gevolgd door opinie-artikelen over onder meer de rechten van de vrouw, de relatie tussen geloof en cultuur, het gearrangeerde huwelijk en de hoofddoek, onderwerpen uit het debat over allochtonen, Islam en de positie van de vrouw.De opiniërende artikelen zijn gedeeltelijk eerder verschenen in NRC Handelsblad. (ontleend aan Biblion-recensie, JM)

Twintig Nederlandse (opinie)leiders op uiteenlopende gebieden vertellen over hun inspiratiebronnen.