Maria Leśniewska Bücher

Zofia Andrejewna nie była idealną partnerką dla geniusza – miała niezależne zdanie, chciała mieć własne życie, nie rozumiała duchowych rozterek Tołstoja, była zazdrosna o jego przeszłość i uwagę poświęcaną innym, potrafiła zatruwać mu życie histerią i wiecznymi pretensjami, ale trwała przy nim niezłomnie i do końca życia wielokrotnie przepisywała jego utwory na maszynie. Żyli obok siebie prawie 50 lat, w samotności, niezrozumieniu, wzajemnych pretensjach. On, oskarżający Zofię o przyziemność i interesowność, ona – rozgoryczona jego oderwaniem od życia, zaniedbywaniem rodziny i żądzą sławy. Bywało, że porozumiewali się tylko podsuwając sobie własne wpisy w pamiętnikach, bo słowa nie przechodziły im już przez usta. Tymczasem, jak napisała w pamiętnikach, lubiła spokój w duszy, dzieci (miała ich aż trzynaścioro), zabawę, święta, blask, piękno, las, jasność, prostotę. Nie lubiła jesieni, mężczyzn (z nielicznymi wyjątkami), gospodarstwa (a chwilami miała pod swoją pieczą prawie 40 osób zamieszkujących Jasną Polanę, nie licząc służby), sekretów, nieszczerości, zamroczonych winem i występkami ludzi

"Sonata Kreutzerowska", jedno z najgłośniejszych opowiadań Tołstoja, to przejmujące studium psychiki ludzkiej. Bohater utworu, owładnięty tak skrajnymi uczuciami do żony, jak miłość i uniesienie, obłędna zazdrość i okrucieństwo, snuje utrzymaną w tonie surowego moralizmu tragiczną historię małżeńską. "Albert" to liryczna, pełna refleksji i zadumy opowieść o biednym skrzypku, przygarniętym przez starego kawalera, spragnionego uczuć, kochającego piękno i muzykę.