Thomas von Aquin definiert die Stellung des Menschen in der Schöpfung neu und vereint Antike und Christentum in einer einzigartigen Synthese. Diese Einführung beleuchtet sein umfangreiches Werk, sein Leben und seine Zeit.
Entschiedenheit im Urteil und gedankliche Schärfe kennzeichnen das Denken Hannah Arendts (1906-1975), die sich in erster Linie als politische Theoretikerin verstand. Nicht Selbstentfremdung, sondern eine Weltentfremdung, die unmittelbare Folgen für die politische Sphäre hat, ist für sie das Kennzeichen der Moderne. Im Phänomen der totalen Herrschaft tritt die Vernichtung des Politischen, der radikale Weltverlust, am radikalsten zutage. Vor dem Hintergrund der Gefährdungen, denen unsere Freiheit in einer Arbeits- und Konsumgesellschaft ausgesetzt ist, charakterisiert diese Einführung Hannah Arendts republikanisches Freiheitsdenken und macht unter Rekurs auf Aristoteles, Machiavelli, Montesquieu und Tocqueville die philosophische Originalität dieser Denkerin deutlich.
Inleiding tot leven en werk van de Canadese filosoof (1931- ).
Alexis de Tocqueville (1805-1859) was een invloedrijke politiek filosoof, historicus en staatsman. Als jonge Franse aristocraat en publieke dienaar schreef hij het baanbrekende werk over de democratie in de VS, dat als model diende voor zijn postrevolutionaire Frankrijk. Tocqueville kwam uit een adellijke familie die zwaar had geleden onder de Franse Revolutie, wat hem inspireerde tot zijn latere klassieker over het ancien régime en de revolutie. In 2010 werd een Nederlandse editie van zijn Herinneringen goed ontvangen. Tocquevilles vragen en probleemstellingen zijn moeilijk te plaatsen binnen de gebruikelijke politieke categorieën van links en rechts; hij verkent onontgonnen gebieden en overstijgt de beperkende claims van wetenschappelijke scholen en politieke partijen. Zijn liberalisme is van een nieuwe soort, zoals Michael Hereth opmerkt. In de jaren zestig en zeventig was het gebruikelijk om Karl Marx te citeren in politieke teksten, maar sindsdien is het bijna verplicht om Tocqueville te verwijzen. Vooral in de Engelstalige wereld is zijn invloed zo groot dat sommige auteurs hem aanduiden als “he who must be quoted”, aldus Rob Hartmans.