La sombra del crimen
De la influencia del género criminal en la narrativa hispanoamericana del cruce de los milenios
Wykorzystująca konwencję kryminalną nowa powieść hispanoamerykańska ma dużo do powiedzenia w takich kwestiach, jak wielokulturowość, sprzyjająca przestępczości pauperyzacja społeczeństwa, korupcja w polityce, niewydolność i anachroniczność prawa czy wreszcie sama banalizacja zła. W swojej monografii Autorka interesuje się nie tyle samą literaturą kryminalną (stąd w tytule „cień zbrodni", a nie „zbrodnia"), co niezwykłą popularnością i upowszechnieniem konwencji tego gatunku wśród twórców nowej prozy trzech ostatnich dekad. Uwadze Autorki nie umyka specyfika regionu. Z jednej strony kryminalna i pseudokryminalna proza Ameryki Łacińskiej wpisuje się w globalne tendencje związane z poczuciem zagrożenia, niepewnością, zmienną, „płynną" naturą zjawisk i relacji, z drugiej strony wykazuje własne, odrębne prawidłowości, wynikające z kolonialnej przeszłości oraz najnowszej, dramatycznej historii regionu. Bohaterowie omawianej prozy poszukują wiedzy o przeszłości stosując (pseudo) detektywistyczne strategie: wysłuchują świadków, studiują dokumenty, a przede wszystkim korzystają z niedostępnej jeszcze parę dekad temu wolności wypowiedzi. Dostrzeżenie tego historycznego, rozliczeniowego momentu w rozwoju latynoamerykańskiej powieści to kolejna zaleta rozprawy.
