Jan Wolkers Reihenfolge der Bücher (Chronologisch)

De vroege romans van Jan Wolkers worden door Meulenhoff uitgegeven in fraaie gebonden edities in de originele vormgeving van Jan Vermeulen. De kus gaat over twee goede vrienden die op reis gaan naar Indonesië en over de verwarring die een kus kan veroorzaken.

Hluboce lidský příběh muže, který se vyrovnává se smrtí své dcery a s následným rozvodem. Jeden den v životě mladého muže na přelomu 50. a 60. let 20. století, který se vyrovnává se smrtí dcery, s neschopností projevit lásku a navázat hlubší vztah. Je to už sedm let, co jeho malá dcera spadla do vařící vody a na následky zranění zemřela. Po nehodě se manželé snažili spolu žít dál, ale vzpomínky na malou dcerku a neschopnost utěšit jeden druhého je nakonec donutila k rozvodu. Daniel od té doby žije sám, neschopen znovu vybudovat domov, navázat normální vztah a každý den, každá minuta je jen opakováním prožitého traumatu, které u něj vyvolává silné astmatické záchvaty, pocity sklíčenosti a viny. Život je pro něj jen kolotočem tělesného a psychického utrpení. Román má mnoho autobiografických prvků ze života autora a je označován jako "zkomprimovaný Wolkers".

Brieven van de Nederlandse schrijver (1925- ) uit de periode 1946-1949.

Ineens stond er niet ver van mij af een jonge vrouw op die ik nog niet had waargenomen. Ik drukte me zo plat mogelijk in de helm en keek door mijn telelens naar haar. Ik zag de korrels zand op haar billen en rug zitten alsof ze van wellustig schuurpapier gevouwen was. Toen draaide ze zich om en haalde haarvingers dor haar blonde haren omhoog en keek mijn kant op.

Verhalen van binnenlandse schrijvers over Zuid-Holland.

Interviews met hedendaagse Nederlandse schrijvers, dichters en essayisten.

Bundeling van drie romans van de Nederlandse schrijver (1925- ) uit de jaren 1979-1981.

Herinneringen van de Nederlandse schrijver aan een verblijf op Texel in 1970.

Výbor z povídkové tvorby nizozemského spisovatele a sochaře přibližující Nizozemsko v době druhé světové války vyniká barvitými obrazy a nekomplikovaným jazykem. Mezi opakující se motivy patří despotický otec, protestantská výchova v dětství, sexualita a společenská tabu. Autor je vnímán jako buřič a zarputilý ateista. Sbírka povídek obsahuje povídky Pastor ve slamáku (1962, Dominee met een strooien hoed), Sfinga (1959, Het tillenbeest), Rodinná péče (1960, Gezinsverpleging), Vivisekce (Vivisectie), Příšerný sněhulák (1961, De verschrikkelijke sneeuwman), Atrapa (1963, Kunstfruit) a Model (1964, De wet op het kleinbedrijf).

Essay naar aanleiding van de dodenherdenking op 5 mei.

Dutch

Dutch

Rob Dilling is een wat oudere man met een dochter waar hij zeer veel van houdt, Ellen. Hij heeft al meerdere relaties achter de rug en nu heeft hij een verhouding met een jonge supermarktmedewerkster, Jeanne. Tijdens de laatste vier dagen van het jaar is Rob bezig met het schrijven van een boek, een thriller. Een ornitholoog die niet erg veel meemaakt in zijn leven, ziet op een dag, wanneer hij met zijn verrekijker het gedrag van vogels bestudeert, een meisje in het gras plassen.

Dood, liefde en sex zijn de elementen die het leven van een jonge schilder bepalen.

Serpentina's petticoat Gesponnen suiker De hond met de blauwe tong.

In De perzik van onsterfelijkheid staat oud-verzetsstrijder Ben Ruwiel centraal, die op bevrijdingsdag 1980 een barre tocht door Amsterdam maakt; een ongebruikelijke thematiek voor Wolkers, met knappe innerlijke monologen.

Dutch

'Elke gelijkenis van figuren in dit boek met bestaande personen berust op toeval, behalve in het geval van de ijscoman aan het begin van de Leidse Hout.' De disclaimer aan het begin van Terug naar Oegstgeest geeft met een knipoog aan dat het hier om een roman gaat, ook al heet de ikfiguur Jan Wolkers en deelt hij een groot aantal autobiografische ervaringen met zijn schepper: de steil-christelijke vader met een verpieterende kruidenierszaak; de bewonderde oudere broer die in het laatste oorlogsjaar overlijdt; de inwisseling van het geloof der vaderen voor het communisme; de wording tot kunstenaar. Terug naar Oegstgeest is de elegantste sleutel tot Wolkers' vroege werk. Verval en dood, seks en wreedheid, Onze Vader en des schrijvers vader, broederliefde en eenzaamheid - het zit er allemaal in; verpakt in hoofdstukken die afwisselend in het verleden en in het heden spelen, en geschreven in een plastische taal die de hand van de beeldhouwer (die Wolkers óók is) verraadt. Tegelijkertijd is het door de aandacht voor de Tweede Wereldoorlog en het in de huiskamer uitgevochten (religieuze) generatieconflict een klein compendium van de naoorlogse Nederlandse literatuur. Zelfs het hedendaagse 'autobiografisme', waarom schrijvers als Palmen en Van Dis verketterd zijn, wordt in Terug naar Oegstgeest al aangekondigd.

Vijf korte verhalen met als thema de wrok van een opgroeiende jongeman tegen zijn burgerlijk-christelijke familie, tegen wier starre vroomheid hij een tegenwicht zoekt in een harde, onbarmhartige levensvisie, waarin niettemin een gevoelige ondertoon doorklinkt.

Acht verhalen die op bizarre manier confronteren met de meest gruwelijke sterfscènes van een familielid of van een dier. Uitweidingen over hoe meestal jonge hoofdpersonen, in navolging van de dierenoffers in de bijbel, het 'kruipend gedierte dat een verfoeisel is' ritueel martelen en doden, vormen het overeenkomstige thema.

Der namenlose Ich-Erzähler, ein Bildhauer, liebt leidenschaftlich die junge Olga. In seinem Atelier in Amsterdam leben sie in einem Rausch der Liebe, sehr zum Entsetzen von Olgas kleinbürgerlicher Familie. Unerwartet verlässt Olga den Erzähler, der verzweifelt und ratlos zurückbleibt. Jahre später kommt es zu einem Wiedersehen, doch als er glaubt, sie zurückgewonnen zu haben, verliert er sie endgültig. Jan Wolkers feierte 1969 mit diesem autobiografisch geprägten Roman seinen internationalen Durchbruch. Bis heute wurde das Werk in vierzehn Sprachen übersetzt und 1973 von Paul Verhoeven verfilmt. Es gilt in den Niederlanden als prägendes Leseerlebnis für neue Generationen von Lesern und Schriftstellern, ähnlich wie Fausers 'Rohstoff' im deutschsprachigen Raum. Die Kritik hebt die stilistische Nähe zur amerikanischen Beat-Literatur hervor: Wolkers behandelt offen Themen wie Einsamkeit, Leidenschaft, Hass, Verfall, Tod und Sexualität in einer klaren, bildhaften Sprache, oft aus seinem eigenen Leben schöpfend. Das Werk zählt zu den bedeutendsten Romanen der niederländischen Literatur des 20. Jahrhunderts und gilt als Ikone einer Generation. Mit seinem Werk entfachte Wolkers eine Welle von Emotionen, die sowohl Bewunderung als auch Wut hervorrief, und setzte sich für sexuelle, religiöse und künstlerische Freiheit ein.

„Kort amerikaans“ erschien 1962 in den Niederlanden und machte aus dem talentierten Bildhauer Wolkers auf einen Schlag einen erfolgreichen Schriftsteller. Der Roman rief Entsetzen und Bewunderung hervor. Viele waren von der unverblümten Sprache und der düsteren Thematik schockiert. Niemandem konnte jedoch entgehen, dass mit Wolkers eine neue, authentische Stimme in der Literatur erklungen war. Der Roman avancierte schnell zu einem Klassiker der niederländischen Literatur. Leiden in Südholland, 1944: Die Besatzungsherrschaft der Deutschen ist unerbittlich. Die Einberufungen zum Arbeitseinsatz, die willkürlichen Verhaftungen und die schlechte Versorgungslage prägen den Alltag und schüren die Angst. Eric ist ein achtzehnjähriger Kunststudent und vor dem Arbeitseinsatz untergetaucht, sein Bruder ist im Widerstand. In einer Werkstatt bemalt Eric Lampenschirme zusammen mit dem jüdischen Mädchen Elly. Anders als seine katholische Freundin, die sich nur mit Widerwillen seiner ungestümen Sexualität hingibt, provoziert Elly die Avancen des jungen Studenten. Mit der Bedrohung des Krieges im Nacken kämpft er gegen seine Ängste und erotischen Obsessionen. Kurz vor der Befreiung durch die Allierten steuert die Geschichte auf ein dramatisches Finale zu.

Autobiografie tot 1971 in woord en vooral beeld van de Nederlandse schrijver en beeldend kunstenaar.

Herinneringen aan het verleden en schuldgevoelens om de dood van zijn dochtertje beheersen het leven van Daniël. Indrukwekkend en aangrijpend is de manier waarop Jan Wolkers in Een roos van vlees de emoties van Daniël heeft weten te verwoorden.