Israel Rosenfield Reihenfolge der Bücher (Chronologisch)

Wstrząsająca autobiografia chłopca wychowanego w odizolowanym gospodarstwie pod okiem despotycznego przywódcy sekty... a jednocześnie jego ojca. W niedzielę 13 października 2019 roku uciekłem z rodzinnej farmy, na której spędziłem pierwsze dwadzieścia pięć lat życia bez jakiegokolwiek kontaktu ze światem zewnętrznym, wypełniając wolę mojego ojca założyciela sekty. Nigdy nie chodziłem do szkoły. Nie miałem żadnych przyjaciół. Towarzyszami mojej codzienności były tylko duchy i modlitwy do Boga. Wiara i przekonania ojca porządkowały najdrobniejsze aspekty znanej mi rzeczywistości. Dorastałem w nieustannym lęku, w smutku i poczuciu winy, bo osoba, która powinna być moim opiekunem i wsparciem, traktowała mnie raczej jak narzędzie do religijnych rytuałów niż syna. Coraz częściej czułem, że coś jest nie tak. Pełen grzechu i niebezpieczeństw świat zewnętrzny, którego tak się bałem, przedzierał się powoli do mojej świadomości, a kiedy wreszcie zdecydowałem się na ucieczkę, nie miałem pojęcia, co mnie czeka. Co się dzieje z psychiką człowieka dorastającego w całkowitej izolacji od świata, dręczonego fizycznie, wystawianego na silną psychiczną presję i poddawanego dzień po dniu praniu umysłu? Czy da się zacząć zwyczajnie funkcjonować po 25 latach życia w takich warunkach?

'Israel Rosenfield ist ein eindrucksvoller und origineller Denker. Nach seiner Meinung hat die klassische mechanistische Neurologie unbeschadet all ihrer großen Errungenschaften abgewirtschaftet. Neurologische Krankheit oder Gesundheit sei ohne Bezug zum ständig wechselnden Körperbild, zum Bewußtsein, zum Sein des Organismus nicht zu verstehen. In diesem bedeutenden Buch zeigt der Autor anhand einerVielzahl klassischer Krankheitsfälle, wie grundlegend anders sie erklärt werden können, bezieht man alle Begleitumstände auf das Zentrum des Individuums, auf sein Selbstsein. Bei der Lektüre hat der Leser das Gefühl, er sähe die Patienten tatsächlich vor sich und Verstünde sie zum erstenmal. Das Buch dürfte jeden ansprechen, der sich fragt, was es heißt, ein bewußter Mensch zu sein, und der wissen möchte, wie Identität in sich organisiert ist und wie sie selbst Gesundheit und Krankheit organisiert.' Oliver Sacks

Un mito: La capacità di ricordare volti, cose, luoghi, eventi si basa sulle immagini che abbiamo registrato, impressi, incisi e conservati in scatole nella nostra mente. Perché però abbiamo "vuoti" nella nostra memoria? Perché ricordiamo qualcosa di dimenticato? Perché una cosa ci ricorda qualcos'altro? I pionieri della Neurologia e della Psicologia (Sarko, Broca, Freud, ecc.) e i loro successori hanno cercato e cercano di rispondere. Esiste davvero un centro della memoria nel nostro cervello? Freud si è scontrato con il seguente paradosso: se i ricordi sono davvero conservati in un tale centro, perché facciamo così fatica a recuperarli nella loro forma originale nel momento in cui lo desideriamo? Una risposta è l'inconscio. Forse ce ne sono altre, come la teoria di Edelman che nega l'"invenzione" del centro della memoria. Non siamo computer elettronici. Il nostro passato non esiste sotto forma di immagini archiviate: lo ricreiamo ogni volta che lo riportiamo alla superficie. Come dei prestigiatori, ogni volta tiriamo fuori qualcosa di diverso dal cappello – sempre diverso da ciò che avevamo inizialmente messo. Una moderna autorità nelle neuroscienze, I. Rosenfield, presenta in questo libro una panoramica delle teorie contrastanti sulla memoria, ma soprattutto ci spiega perché i cervelli umani ed elettronici si comportano in modo così diverso.