Mehr zum Buch
Een zoektocht naar oorsprong en oorspronkelijkheid. Wie ben je als je leven gebouwd is op wankele fundamenten? Als je ene ouder dood wil, de ander wel wil leven, maar dan ver weg en zonder jou. Als je brein opgroeit in twee talen. Als het enige familielid dat jou zou begrijpen al jaren voor je geboorte overleden is. Als je zo vrouwelijk mogelijk probeert te kijken en dan nog wordt aangesproken met 'dag jongeman'. Wie ben je als je leven start op drijfzand? Muriel hoopt een collectieve oorspronkelijkheid in elk mens te ontdekken. Die zal haar duidelijk maken waartoe ze behoort. Haar reis voert langs Franse boeren, imkers en artiesten, Nederlandse masseurs en langs tijdloze uithoeken van haar binnenwereld. Hoe stiller ze wordt, hoe meer ze ziet. Via Muriels handen tekenen zeegezichten zich af in haar brein. Ze geven specifieke informatie over de mensen die ze aanraakt. Ze heeft niets met de zee. Ze is toch van de geiten en de bergen? Van noestige wijnstokken in stenen akkers? Hoezo zee? Blijf zitten, blijf kijken, als je valt vang ik je op. Zeg dat nog eens! Alsjeblieft, opa, zeg dat nog eens!
Buchkauf
Getijden, Mireille Leeflang
- Sprache
- Erscheinungsdatum
- Einband
- (Paperback)
Keiner hat bisher bewertet.
- Titel
- Getijden
- Untertitel
- Een wonderlijke reis
- Sprache
- Niederländisch
- Autor*innen
- Mireille Leeflang
- Verlag
- PUMBO
- Einband
- Paperback
- ISBN10
- 9083285308
- ISBN13
- 9789083285306
- Reihe
- Schlagwörter
- Beschreibung
- Een zoektocht naar oorsprong en oorspronkelijkheid. Wie ben je als je leven gebouwd is op wankele fundamenten? Als je ene ouder dood wil, de ander wel wil leven, maar dan ver weg en zonder jou. Als je brein opgroeit in twee talen. Als het enige familielid dat jou zou begrijpen al jaren voor je geboorte overleden is. Als je zo vrouwelijk mogelijk probeert te kijken en dan nog wordt aangesproken met 'dag jongeman'. Wie ben je als je leven start op drijfzand? Muriel hoopt een collectieve oorspronkelijkheid in elk mens te ontdekken. Die zal haar duidelijk maken waartoe ze behoort. Haar reis voert langs Franse boeren, imkers en artiesten, Nederlandse masseurs en langs tijdloze uithoeken van haar binnenwereld. Hoe stiller ze wordt, hoe meer ze ziet. Via Muriels handen tekenen zeegezichten zich af in haar brein. Ze geven specifieke informatie over de mensen die ze aanraakt. Ze heeft niets met de zee. Ze is toch van de geiten en de bergen? Van noestige wijnstokken in stenen akkers? Hoezo zee? Blijf zitten, blijf kijken, als je valt vang ik je op. Zeg dat nog eens! Alsjeblieft, opa, zeg dat nog eens!