Agnieszka Graff Reihenfolge der Bücher

Dieses Buch kartographiert die neue Phase globaler Kämpfe um Geschlechtergleichheit und sexuelle Demokratisierung, insbesondere die ultrakonservative Mobilisierung gegen die „Gender-Ideologie“ und die feministischen Bemühungen, die ihr entgegenwirken. Die Autorinnen argumentieren, dass die Anti-Gender-Kampagnen, die um 2010 in Europa aufkamen, nicht einfach eine Fortsetzung der antifeministischen Reaktionen seit den 1970er Jahren sind, sondern Teil einer neuen politischen Konfiguration. Die Opposition gegen „Gender“ ist zu einem zentralen Element des aufkommenden Rechtspopulismus geworden, der Ängste, Scham und Wut, die durch den Neoliberalismus verursacht wurden, für sich nutzt und die liberale Demokratie gefährdet. Die Autorinnen bieten eine neuartige Analyse der Beziehung zwischen der ultrakonservativen Anti-Gender-Bewegung und rechtspopulistischen Parteien und untersuchen die Synergien zwischen diesen Akteuren. Sie zeigen, dass die Anti-Gender-Kampagnen eine globale Bewegung darstellen, wobei Polen als Ausgangspunkt für eine vergleichende Perspektive dient. Die Anti-Gender-Rhetorik wird als reaktionäre Kritik am Neoliberalismus verstanden. Zudem wird die jüngste Welle feministischer Mobilisierungen betrachtet, wobei die transnationale Revolte der Frauen als linkspopulistische Bewegung eingeordnet wird. Diese Studie ist von Bedeutung für Forschende in Politik, Kulturwissenschaften, Geschlechter- und Sexualstudien sowie Sozi

Gender jest dziś w samym centrum konfliktu politycznego, którego stawką jest przyszłość demokracji. Rosnące wpływy środowisk ultrakonserwatywnych wyprowadziły kobiety i osoby LGBTQ+ na ulice. Agnieszka Graff i Elżbieta Korolczuk, analizują wzrost znaczenia ruchów antygenderowych oraz ich powiązania z populistyczną prawicą. Przyglądając się masowym mobilizacjom feministycznym w Polsce i na świecie, autorki dowodzą, że skuteczną odpowiedzią ruchów progresywnych na wojnę z gender jest populizm feministyczny – intersekcjonalny, oddolny, wchodzący w sojusze z innymi grupami marginalizowanymi. Obowiązkowa lektura dla wszystkich osób, które chcą zrozumieć, jak skutecznie stawić opór prawicowej hegemonii.

Matka i córka, które po wyjściu z kina chwalą film, mimo że był feministyczny, stały się w tej książce symbolem polskiego konserwatyzmu. Kampania prezydencka, powieść Virginii Woolf albo rzut oka na wystawę księgarni w równej mierze inspirują autorkę do rozważań o naszej mentalności. O feminizmie i sporach wokół niego opowiada w sposób tyleż osobisty co wyważony, a głęboką wiedzę łączy z błyskotliwym i przystępnym stylem. Słowo "baba" nie jest wulgarne, ale ma w sobie ładunek lekceważenia, wręcz pogardy. Jednocześnie jest jakoś niepokojące - baba jest niby prosta, głupia i rozmamłana, ale jak mocniej poskrobać, to kojarzy się z dosłownością i jakąś bezczelną siłą. Świat bez kobiet jako tytuł książki feministycznej będzie zatem wyzwaniem rzuconym stereotypowi, a zarazem podjęciem tradycji kobiecej mocy. Amerykanki mają "dżender" i "dyskurs", ale my jesteśmy na etapie baby. Niech się baba wygada...

Oto 120 poruszających memów Marty Frej, które dotykają ważnych i aktualnych problemów społecznych, skłaniają do refleksji i odsłaniają trudną prawdę o polskiej rzeczywistości. Siebie i swoje poglądy można wyrażać na wiele sposobów, jednak tym, co do współczesnego człowieka przemawia najbardziej, jest obraz. Marta Frej, polska malarka, ilustratorka i animatorka kulturalna, opisuje dzisiejszą rzeczywistość i swój stosunek do niej za pomocą memów. W tych obrazach z błyskotliwymi, celnymi podpisami porusza wiele trudnych tematów dotyczących m.in. praw kobiet, feminizmu, nietolerancji wobec mniejszości seksualnych, ekspansji Kościoła katolickiego w życiu publicznym, wykluczenia, stereotypów Jej profil na Facebooku obserwuje ponad 200 tysięcy osób, a memy z prawdziwymi do bólu hasłami zna pewnie cała Polska.

Od pierwszego wydania minęło 20 lat, w trakcie których wiele się zmieniło, zarówno na lepsze, jak i na gorsze. Obecnie doświadczamy apogeum procesu, który Agnieszka Graff wcześniej diagnozowała. Dyskusja o prawach kobiet była wówczas przerywana i ośmieszana, co nie było przypadkowe. Milczenie stało się częścią układu politycznego: po 1989 roku budowano demokrację, pomijając prawa kobiet. Wprowadzenie niemal całkowitego zakazu aborcji w 1993 roku, określanego jako kompromis, miało stabilizować porządek społeczny. Dziś feminizm zyskał na popularności, choć nie wszyscy, którzy go popierają, identyfikują się jako feministki i femiści. Powstały nowe organizacje, takie jak Partia Kobiet i Kongres Kobiet, a także manifestacje, jak Manify i Strajk Kobiet. Z drugiej strony, antyfeminizm związany z nacjonalizmem i homofobią, określany jako walka z ideologią gender, zyskał na sile. Rządy PiS, wspierane przez Ordo Iuris, wprowadziły Polkom trudne czasy, co zainicjowało potężny ruch kobiecy, zdolny do mobilizacji setek tysięcy ludzi. Agnieszka Graff, tłumaczka i publicystka, jest współzałożycielką Porozumienia Kobiet 8 Marca oraz członkinią Krytyki Politycznej i Kongresu Kobiet. Jest autorką wielu esejów i książek dotyczących płci, seksualności i narodowości.

Czy naprawdę jesteśmy krajem katolickim? Dlaczego polscy liberałowie to zwykli konserwatyści? Czy Unia Europejska pomaga gejom? Czy feministki żyją w gettach? I czy kobiety istnieją realnie? Agnieszka Graff stawia te pytania minionemu Dwudziestoleciu – epoce liberalnej demokracji i wolnego rynku. Pytania niewygodne, bo skoro jest rynek i demokracja, to musi być także wolność i równość. Tymczasem już dziesięć lat temu autorka pisała, że Polska to "świat bez kobiet", w którym życie publiczne zdominował męski konserwatyzm. Czy od tamtego czasu coś się zmieniło? Jesteśmy już w Unii Europejskiej, parytety wyborcze to przedmiot poważnej debaty a nie szowinistycznych satyr, a Kongres Kobiet, wielkie skupisko grup i środowisk różnych orientacji, przyjął za swoje mnóstwo feministycznych postulatów. Czy jest zatem dobrze? Nie. Biskup to wciąż największy autorytet w sprawach ciąży, liderzy partii błyszczą seksistowskim dowcipem a kobiety traktuję się tym podlej, im gorzej opłacany zawód wykonują.Magma to nie tylko opowieść o Polsce nierówności i wykluczenia – płciowego, klasowego i religijnego. To diagnoza polskiego (i nie tylko) ruchu feministycznego, jego sukcesów, klęsk i perspektyw. To wreszcie manifest polityczny – wezwanie do wspólnej walki na wielu frontach: w parlamencie, na wiecu, na Manifie, w dyskursie publicznym i w popkulturze.