Marcelle Sauvageot war durch Freundschaft, Liebe und künstlerische Praxis mit den Surrealisten verbunden, doch ihr Werk wurde lange aus der dominierenden Erzählung der Bewegung ausgeschlossen. Das Interesse an ihrem einzigen Buch wurde durch eine Pariser Neuauflage im Jahr 2002 neu entfacht, die eine Wiederbelebung ihres Schaffens auslöste. Sauvageots Schreiben erforscht die Tiefen der menschlichen Psyche mit einem unverwechselbaren Stil, der bis heute in literarischen Kreisen Resonanz findet. Ihr Werk bietet eine faszinierende Perspektive auf Kunst und Leben in einer turbulenten Zeit.
Eine junge Frau reist 1930 wegen eines Lungenleidens von Paris ins Sanatorium von Hauteville. Dort findet sie ein Schreiben ihres Verlobten vor. Es ist ein Abschiedsbrief und darin steht: „Ich heirate. Unsere Freundschaft bleibt.“ Die junge Frau versucht den Schock zu überwinden, indem sie auf die Zumutung antwortet - in einem Brief, der nie abgeschickt wird.
In het sanatorium waar ze wordt behandeld, krijgt een jonge vrouw een brief van haar geliefde. Hij kondigt haar aan dat hij trouwt met een ander. Zij antwoordt hem uit naam van het leven dat haar al ontsnapt, uit naam van een liefde zonder compromissen. Commentaar is de autopsie van een breuk en tegelijk een requisitoir tegen de trouweloze die zijn geliefde verlaat voor een andere vrouw. Geconfronteerd met dit verlies houdt de schrijfster de eer aan zichzelf en snijdt de man die haar versmaadt weg uit haar lichaam en uit haar leven - hoe kort dat ook zal zijn. MARCELLE SAUVAGEOT [1900-1934] is de auteur van één dun boekje: Commentaar. Het verscheen in 1933, een paar maanden voor haar dood, in een oplage van 163 exemplaren, en leidde lange tijd een schaduwbestaan, tot het in 2004 alsnog de Franse bestsellerslijsten beklom. De onderkoelde stijl maakt Commentaar tot een zeldzaam indringende leeservaring. 'Een boekje dat zo bitter, zo zuiver, zo nobel, zo lucide, zo elegant, zo streng en zo hoogstaand is in zijn desolate verscheurdheid (...)' Paul Claudel