Between the late 1970s and the early 1980s, Nayra Atiya gathered the oral histories of five Egyptian men: a fisherman, an attorney, a scholar, a business- man, and a production manager. Through personal interviews over the course of several years, Atiya intimately captured the everyday triumphs and struggles of these young men in a rapidly changing Egyptian society. These tender stories of childhood experiences in the rural countryside, of the rigors of schooling, and of the many challenges in navigating adulthood shed light on both the rich diversity of Egyptian society and the values and traditions that are shared by all Egyptians. The concept of shahaama--a code of honor that demands loyalty, generosity, and a readiness to help others--is threaded throughout the narratives, reflecting its deeply rooted presence in Egyptian culture. Moving beyond leaden stereotypes of the oppressive Middle Eastern male, these candid self-portraits reveal the complexity of male identity in contemporary Egyptian society, highlighting the men's desires for economically viable lives, the same desires that fuel the many Egyptians today working toward revolutionary change.
Nayra Atiya Reihenfolge der Bücher (Chronologisch)
Nayra Atiya ist eine amerikanische Oralhistorikerin, Schriftstellerin und Übersetzerin. Ihre Arbeit befasst sich mit dem Leben und den Erzählungen einfacher Menschen, wobei sie sich besonders auf ägyptische Stimmen und Erfahrungen konzentriert. Durch ihren unverwechselbaren Ansatz bringt sie fesselnde persönliche Geschichten hervor, die breitere gesellschaftliche Themen und kulturelle Einblicke beleuchten. Ihr Engagement für die Bewahrung und Weitergabe dieser menschlichen Erfahrungen macht sie zu einer bedeutenden Chronistin des gegenwärtigen Lebens.
Enkelringen
Egyptische vrouwen aan het woord
Vijf vrouwen uit Caïro delen hun ervaringen over de zorgen en vreugden van hun leven. Een vrouw beschrijft hoe haar man haar nooit heeft gedwongen om te werken, uit oprechte bezorgdheid voor haar welzijn. Ze gelooft dat een man die goed voor zijn vrouw zorgt, haar niet toestaat om alleen uit te gaan, omdat dat als een schande wordt beschouwd. Een andere vrouw stelt dat een beroep voor een vrouw niet alleen financiële onafhankelijkheid betekent, maar ook een stem in belangrijke zaken. Ze waarschuwt dat als een man de enige steun is, dit de geest van de vrouw kan breken, waardoor ze een slavin wordt. Een derde vrouw reflecteert op het huwelijk met blanke mensen, en hoe ze liever met iemand van haar eigen soort zou trouwen, omwille van de schaarste aan geschikte partners. Een andere vrouw vertelt over de traditionele overtuiging dat besnijdenis noodzakelijk is om meisjes te beheersen, zodat ze niet te veel van hun echtgenoten vragen. Tot slot beschrijft een vrouw de pijn van een eerste vrouw die geen kinderen krijgt en de wraakgevoelens die ontstaan als haar man opnieuw trouwt. Deze verhalen onthullen de complexe dynamiek van vrouwelijkheid en relaties in hun cultuur.