Parameter
- 191 Seiten
- 7 Lesestunden
Mehr zum Buch
Een oud echtpaar stapt in, met grote, gele sterren op hun jassen. Ik wijs naar hen en roep: ‘Mama, mama, ik wil ook zo’n mooie ster!’ Mama reageert met een klap en houdt mijn mond dicht, wat me doet huilen. De dame aait over mijn haar en zegt zachtjes dat de sterren niet mooi zijn, maar dat ik naar de hemel moet kijken voor de echte sterren. Ilka von Zeppelin vertelt op laconieke wijze over haar kindertijd in Berlijn tijdens de oorlog. Haar vader is een nazi en vecht aan het Oostfront. Het gezin blijft in Berlijn tot de Führer moeders met kinderen opdraagt de stad te verlaten. Ze verhuizen naar een grote burcht in Frankenland, waar grootvader als geleerde leeft te midden van kunst en boeken. Maar waarom weigert hij aanvankelijk zijn kleinkinderen op te nemen en verbiedt hij hen de Hitlergroet te brengen? Waarom ontvangt hij bezoekers zoals Hermann Göring en Robert Kempner, de plaatsvervangend hoofdaanklager bij het proces van Neurenberg? En waarom lijdt de familie honger, terwijl de burcht vol kunstschatten hangt? Zestig jaar later beschrijft Ilka von Zeppelin met ongekende details de verwarrende en onbegrijpelijke gebeurtenissen van de nazi-tijd vanuit haar kinderlijke perspectief, wat haar herinneringen uniek en aangrijpend maakt.
Buchkauf
Het gevoel dat er iets niet klopte, Gerda Meijerink, Ilka S. von Zeppelin
- Sprache
- Erscheinungsdatum
- 2006
- product-detail.submit-box.info.binding
- (Paperback),
- Buchzustand
- Gebraucht - Gut
- Preis
- 6,99 €inkl. MwSt.
Keiner hat bisher bewertet.
- Titel
- Het gevoel dat er iets niet klopte
- Untertitel
- Een jeugd tussen 1940 en 1948
- Sprache
- Niederländisch
- Autor*innen
- Gerda Meijerink, Ilka S. von Zeppelin
- Verlag
- Cossee
- Erscheinungsdatum
- 2006
- Einband
- Paperback
- Seitenzahl
- 191
- ISBN10
- 9059362519
- ISBN13
- 9789059362512
- Reihe
- Schlagwörter
- Historisches Thema, Wahre Geschichten, Zweiter Weltkrieg, Biographien, Soziale Probleme
- Beschreibung
- Een oud echtpaar stapt in, met grote, gele sterren op hun jassen. Ik wijs naar hen en roep: ‘Mama, mama, ik wil ook zo’n mooie ster!’ Mama reageert met een klap en houdt mijn mond dicht, wat me doet huilen. De dame aait over mijn haar en zegt zachtjes dat de sterren niet mooi zijn, maar dat ik naar de hemel moet kijken voor de echte sterren. Ilka von Zeppelin vertelt op laconieke wijze over haar kindertijd in Berlijn tijdens de oorlog. Haar vader is een nazi en vecht aan het Oostfront. Het gezin blijft in Berlijn tot de Führer moeders met kinderen opdraagt de stad te verlaten. Ze verhuizen naar een grote burcht in Frankenland, waar grootvader als geleerde leeft te midden van kunst en boeken. Maar waarom weigert hij aanvankelijk zijn kleinkinderen op te nemen en verbiedt hij hen de Hitlergroet te brengen? Waarom ontvangt hij bezoekers zoals Hermann Göring en Robert Kempner, de plaatsvervangend hoofdaanklager bij het proces van Neurenberg? En waarom lijdt de familie honger, terwijl de burcht vol kunstschatten hangt? Zestig jaar later beschrijft Ilka von Zeppelin met ongekende details de verwarrende en onbegrijpelijke gebeurtenissen van de nazi-tijd vanuit haar kinderlijke perspectief, wat haar herinneringen uniek en aangrijpend maakt.