Parameter
- 233 Seiten
- 9 Lesestunden
Mehr zum Buch
Na Daar, waarin Gerrit Komrij de Nederlandse literatuur belichtte, en Horen Zien en Zwijgen, dat het flauwe zonnetje van de televisie doofde, verschijnt nu Papieren tijgers. Dit nieuwe boek biedt een scala aan leesavonturen, variërend van de broekzak van Pietje Bell tot sadistische stripverhalen en de hormonenvodjes van Story en Privé. Het verkent thema's zoals de elite, de jaren twintig, klassebewustzijn, en de winderigheid van Harry Mulisch. Komrij behandelt de meestgelezen dichter van Nederland, het roomse gevaar, de Amsterdamse coterie, en de daling in de literatuur. Hij bespreekt poëtische ezels, arbeiderdichters, modern proza, trivialia, stijl, kunst en leven. Voor Komrij is het onderwerp van secundair belang; de manier van formuleren is wat telt. Dit maakt zijn werk geen kritiek of informatie, maar literatuur. Harry Mulisch beschrijft Komrij als beledigend, met als enige excuus zijn kwade trouw, terwijl Aad Nuis hem typeert als een bescheiden schrijver met respect voor zijn vak en een hekel aan humbug. Komrij is scherp, inventief, oneerbiedig en vrolijk, als een eenmans-Canard Enchainé.
Buchkauf
Papieren tijgers, Gerrit Komrij
- Sprache
- Erscheinungsdatum
- 1978
- Einband
- (Paperback)
Keiner hat bisher bewertet.
- Titel
- Papieren tijgers
- Sprache
- Niederländisch
- Autor*innen
- Gerrit Komrij
- Verlag
- De Arbeiderspers
- Erscheinungsdatum
- 1978
- Einband
- Paperback
- Seitenzahl
- 233
- ISBN10
- 9029527080
- ISBN13
- 9789029527088
- Reihe
- Schlagwörter
- Beschreibung
- Na Daar, waarin Gerrit Komrij de Nederlandse literatuur belichtte, en Horen Zien en Zwijgen, dat het flauwe zonnetje van de televisie doofde, verschijnt nu Papieren tijgers. Dit nieuwe boek biedt een scala aan leesavonturen, variërend van de broekzak van Pietje Bell tot sadistische stripverhalen en de hormonenvodjes van Story en Privé. Het verkent thema's zoals de elite, de jaren twintig, klassebewustzijn, en de winderigheid van Harry Mulisch. Komrij behandelt de meestgelezen dichter van Nederland, het roomse gevaar, de Amsterdamse coterie, en de daling in de literatuur. Hij bespreekt poëtische ezels, arbeiderdichters, modern proza, trivialia, stijl, kunst en leven. Voor Komrij is het onderwerp van secundair belang; de manier van formuleren is wat telt. Dit maakt zijn werk geen kritiek of informatie, maar literatuur. Harry Mulisch beschrijft Komrij als beledigend, met als enige excuus zijn kwade trouw, terwijl Aad Nuis hem typeert als een bescheiden schrijver met respect voor zijn vak en een hekel aan humbug. Komrij is scherp, inventief, oneerbiedig en vrolijk, als een eenmans-Canard Enchainé.