Iwaszkiewicz Anna Bücher

Tom Listy 1944-1949 otwiera edycję powojennej korespondencji Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów, zawierając 142 listy, które stanowią całość zachowanej korespondencji małżonków z tego okresu. Opracowane przez badaczy, listy są opatrzone obszernymi przypisami, dokumentując życie rodzinne, artystyczne i literackie jednego z najwybitniejszych polskich pisarzy XX wieku. Jarosław Iwaszkiewicz, zaangażowany w odbudowę powojennego życia literackiego w Polsce, podejmował różne działania społeczno-polityczne, które były krytycznie oceniane w kontekście ówczesnej sytuacji politycznej. Listy ukazują głębokie uczucia łączące Iwaszkiewiczów oraz charakter ich 57-letniego związku, portretując zarówno Jarosława, jak i Annę w ich rolach rodzinnych i artystycznych. Ujawniają ważne konteksty społeczne i literackie, przybliżając twórczość Iwaszkiewicza oraz procesy jej powstawania. Obszerne przypisy oferują szeroką panoramę wydarzeń i osób związanych z Iwaszkiewiczami, w tym luminarzy polskiej literatury i sztuki. Listy zawierają także relacje z zagranicznych podróży Jarosława. Edycja krytyczna korespondencji obejmie lata 1944-1979 i planowana jest na sześć tomów, które będą ukazywać się co roku, dzięki wsparciu Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki.

Tom zawiera 162 listy Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów z lat 1944–1950, obejmując całą zachowaną korespondencję z tego okresu. Jest to kontynuacja edycji listów z lat 1922–1939, przygotowana przez Ewę Cieślak, znawczynię epistolografii Iwaszkiewiczów. Po wojnie Iwaszkiewiczowie wrócili do tradycji pisania do siebie, co trwało przez ich 57-letni związek. Korespondencja dokumentuje ich życie rodzinne, artystyczne i literackie, ukazując uczucia łączące małżonków oraz charakter ich relacji. Anna, uzdolniona artystycznie, była również praktyczna, zajmując się tłumaczeniami i domem. Listy ilustrują aktywny udział Jarosława w powojennym życiu literackim i społecznym Polski, ujawniając konteksty ważne dla zrozumienia nastrojów tego okresu. Publikacja zawiera również wątki dotyczące podróży małżonków oraz liczne przypisy, które ułatwiają zrozumienie intencji autorów i kontekstów społecznych, politycznych i literackich. W korespondencji pojawia się plejada pisarzy, muzyków i działaczy, aktywnych w różnych sferach życia artystyczno-literackiego. Jak zauważyła prof. Grażyna Borkowska, ta korespondencja jest warta publikacji ze względu na bogaty kontekst historii małżeńskiej.

Korespondencja Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów oraz Jerzego Lisowskiego, obejmująca lata 1947-1979, liczy ponad tysiąc stron i składa się z 412 pozycji, w tym listów, kartek pocztowych, telegramów i krótkich komunikatów. Wstęp do listów napisał Robert Papieski. Jest to jedna z najważniejszych korespondencji Iwaszkiewiczowskich oraz kluczowa w polskiej powojennej epistolografii. Jerzy Lisowski, student uniwersytetu w Lille, miał polsko-francuskie korzenie i spędził dzieciństwo na Wołyniu. Po wojnie osiedlił się we Francji, gdzie ukończył polskie Gimnazjum i Liceum. Lisowski, bliski duchowo Iwaszkiewiczowi, był ucieleśnieniem marzenia pisarza o przyjaźni z kimś, kto łączy różnorodne kultury. Ich korespondencja ukazuje rozwój ich znajomości, a Iwaszkiewicz powierzył Lisowskiemu funkcję sekretarza miesięcznika Twórczość oraz później redaktora naczelnego. Listy dostarczają wglądu w polskie życie literackie, kulturalne i polityczne w latach 1947-1979, przedstawiając wiele wybitnych postaci tamtego okresu. Wspólna przyjaźń nadaje im szczerości i otwartości w ocenach wydarzeń i ludzi. Listy ukazują również silne związki z kulturą francuską, a Lisowski był tłumaczem Iwaszkiewicza. Opracowanie listów, wzbogacone o przypisy i komentarze, przygotowali Agnieszka i Robert Papiescy.