C. Widlund-Broer Reihenfolge der Bücher

"De schrijfster Helene Lievaert belandt na een merkwaardig verlopen literaire avond in Delft in een vreemd bed en na een gepassioneerde nacht toont haar mysterieuze minnaar haar een zorgvuldig bewaard object. Het blijkt te gaan om een verdwenen schilderij van Vermeer, getiteld 'Daer een seigneur zijn handen wast'. Naderhand komt ze tot de ontdekking dat ook van de minnaar moet worden vastgesteld wat altijd over het schilderij beweerd écht bestaan maar toch verdwenen. En wat zegt zijn verdwijning intussen over de realiteit van Vermeers schilderij?Wat steeds weer opvalt in het werk van Anna Enquist is dat de personages die daarin optreden zich, in een poging houvast te krijgen, mythische vormen van het ongrijpbare en het onbegrijpelijke dat hun overkomt. Niet zelden mondt die poging uit in een verbeten strijd tegen de elementen. In de tien verhalen waaruit 'De kwetsuur' bestaat, is dat vaak niet anders. De verhalen waarmee de bundel opent (het historische relaas van een rampzalig eindigende visvangst) en afsluit (een niet minder rampzalig verlopend boottochtje op het Ijsselmeer) zijn daar fraaie voorbeelden van.'De kwetsuur' is een verzameling verhalen die onmiskenbaar het stempel Anna Enquist dragen. Ze toont zich op haar best in deze de vertelster die schijnbaar moeiteloos en in messcherpe lijnen een intrige kan neerzetten die raakt, emotioneert en beklijft."

Een verhaal uit de bundel De kwetsuur.

De versmolten monologen van »Rotterdam mei 1940« komen uit de vijf monologen in »De sprong«, De Arbeiderspers 2003. Het verhaal »De dokter« dateert uit 2005 en werd nog niet eerder gepubliceerd. De tekst »Een avond in mei« en het gedicht »Het kind uit vijfenveertig« werd door Anna Enquist voorgedragen in de Nieuwe Kerk op De Dam tijdens de Dodenherdenking van 4 mei 1996. Het gedicht »Vier mei« staat in haar boek »Alle gedichten«, De Arbeiderspers 2005.

In drei Tagen steht Johan Steenkamer vor seiner großen Ausstellung, und für seine Mutter Alma ist die Aufregung fast unerträglich, besonders da Johan erzählt hat, er habe auch seinen Vater Charles eingeladen. Nach fast fünfzig Jahren Abwesenheit, in denen Charles, ein gescheiterter Maler, Alma und die Söhne verlassen hat, könnte er tatsächlich zur Eröffnung kommen. Oscar Steenkamer, der als eigenbrötlerischer Museumskonservator im Schatten seines berühmten Bruders steht, verabscheut die Familientrubel und sieht die Einladung an Charles als schlechten Scherz. Er plant, das Familienessen nach der Ausstellung zu meiden. Ellen, Johans Frau, sieht die Situation anders. Für die Kinder möchte sie anwesend sein, auch wenn Johans neue Lebensgefährtin Zina dabei ist. Sie kämpft darum, die Familie zusammenzuhalten, besonders nach dem Verlust ihrer kleinen Tochter, und versucht, ihr Leben ohne Johan, den charismatischen Lebenskünstler, neu zu ordnen. Oscar fragt sich, woher Ellen die Kraft nimmt. Anna Enquist beschreibt eindrücklich eine Frau mit ihren Grenzen und Leidenschaften. Als Oscar im Museum vier Bilder seines Vaters findet, darunter eines, das Johans Meisterwerk ähnelt, bringt er es zur Ausstellung – ein Skandal mit weitreichenden Folgen. Das Meisterstück thematisiert den Kampf um Aufmerksamkeit, Bestätigung und Liebe in einer Gesellschaft, in der die Familie zu einem Verband bedürftiger Individualisten geworden ist.