Fenneke Reysoo Reihenfolge der Bücher (Chronologisch)

Extrait de la couverture : "Avec la mondialisation néolibérale, on observe le renforcement du pouvoir monopolistique des grandes entreprises multinationales ... Cela s'accompagne d'une inégalité croissante dans la participation aux choix, l'influance sur les décisions et le contrôle de leur application. Les inégalités de pouvoir entre hommes et femmes, aux niveaux domestique, local ou national, sont elles aussi puissantes. Cette situation génère de forts sentiments d'injustice, mais aussi des réactions de révolte ou des initiatives de changement. De nombreuses organisations féministes du Sud revendiquent et encouragent la voie de l'empowerment des femmes. Cette approche peut être définie comme le développement des capacités de négociation pour un partage équitable et un exercice différent du pouvoir. Les mouvements et organisations féministes cherchent à promouvoir, non seulement la partage du pouvoir, mais des changements allant dans le sens de leur vision d'une société, avec une plus grande justice sociale et des rapports plus équitables entre hommes et femmes."

Nooit geschreven brief aan mijn vader is het aangrijpende relaas van het Marokkaanse meisje Karima dat in Nederland opgroeide, door haar vader werd ontvoerd en na twaalf jaar gevangenschap in een dorpje in Marokko haar vrijheid herwon. Wanneer Karima als kind van Noord-Marokko naar Nederland verhuist, is ze haar vaders oogappel, maar naarmate ze ouder wordt verandert hij in een tiran. Als zijn gedrag onverdraaglijk is geworden en er een stiefmoeder in huis is gekomen, besluit ze van huis weg te lopen. Haar vader ontvoert haar, maar voor ze in Marokko aan land gaan, springt ze weloverwogen overboord. Ze wordt gered en dankzij tussenkomst van haar schoolleiding en medeleerlingen keert ze naar Nederland terug. De rust thuis lijkt weergekeerd. In datzelfde jaar stemt ze in goed vertrouwen in met een zomervakantie in Marokko. Het worden twaalf jaren van isolement waarin de familie van haar vader haar probeert te breken. Ze put echter kracht uit haar onwrikbare gevoel voor rechtvaardigheid. Uiteindelijk mag ze van haar vader naar Nederland terugkeren, waar ze nu een studie volgt. In Nooit geschreven brief aan mijn vader zoekt Karima een verklaring voor de wreedheid en het onrecht die haar ten deel vielen. Ze wijst geen schuldigen aan, maar probeert haar vader en haar Marokkaanse omgeving te begrijpen en zich te verzoenen met de voorbije jaren.