Jeroen Brouwers Reihenfolge der Bücher (Chronologisch)

In Cliënt E. Busken zit de hoofdpersoon vastgegord in zijn rolstoel op de gesloten afdeling van een instelling waar hij tegen zijn zin verblijft en denkt, piekert, maalt en bedoelt. Hij zegt niets en misschien is er iets mis met zijn gehoor, maar van wat om hem heen gebeurt blijft hij een scherp waarnemer en inwendig voorziet hij zijn medebewoners en het personeel van snerpend commentaar. Ongericht wentelen zijn gedachten door elkaar en bewegen zich van verontwaardiging en machteloos verzet tegen zijn situatie via troebele herinneringen naar megalomanie. Cliënt E. Busken beschrijft een dag van zijn verblijf in de psychiatrische instelling. Navrant en hilarisch openbaart zich een warrig geestesuniversum.

Es ist 1953. Eldert Haman tritt eine Arbeitsstelle als Lehrer an in einem katholischen Internat. Bald schon überredet ihn Vater Benedictus, dem Kloster beizutreten und alles Weltliche aufzugeben. Eldert, ein Moralist und überzeugter Pädagoge, entscheidet sich für das Kloster – und gegen die attraktive Patricia, die ihn vor die Wahl zwischen mönchischem Leben und der Liebe stellt. Im Kloster wird er mehr und mehr zum Außenseiter, der mit ansehen muss, wie nicht nur ein Mönch psychische und sexuelle Gewalt gegen die Schüler ausübt. Gefangen in der Komplizenschaft mit einem diktatorischen System und in Angst um seine Zukunft, gerät Eldert in ein Dilemma, aus dem ihn nur Patricia retten kann. Jeroen Brouwers erzählt subtil und hautnah vom Internatsalltag mit all seinen unfassbaren Abgründen. Zwischen internen Machtkämpfen, pervertierten Weltansichten und Liebeseskapaden sucht Eldert nach einem Weg in eine bessere und für ihn „richtige" Zukunft.

1e, druk / edition / édition / Ausgabe / 9789045082813 / / Nederlands / Dutch / Néerlandais / Niederländisch / hard cover / dust jacket / 15 x 22 cm / 288 .pp /

Zijn tocht door het leven is tot nu toe niet geheel onopgemerkt verlopen. Maar de horizon komt naderbij, onherroepelijk, stap voor stap. Documentair filmmaker, schrijver, acteur, regisseur Cherry Duyns kijkt achterom, naar de sporen die hij op papier heeft achtergelaten: gesprekken, beschouwingen, beschrijvingen, lofredes, laatste woorden voor dierbaren. Verhalen die naar zijn films verwijzen, maar ook naar zijn boeken. Verhalen over vrienden en helden, van wie er velen in de tijd zijn achtergebleven: Harry Mulisch, Jeroen Brouwers, Walter Kempowski, Armando, Klaas Gubbels, Eelke de Jong, Johnny van Doorn, Thomas Rap, Gerhard Durlacher, Johan Cruijff, Henri Plaat, K. Schippers, Claude Vivier, Reinbert de Leeuw, de Comedian Harmonists, Johnny Weismüller (Tarzan).

De dood bestaat niet. Wat bestaat is: het leven, al is dat minder dan een nevelspatje in de oceanen van de tijd. Datumloze dagen is een roman over een troebele vader-zoonrelatie in het teken van leven, liefde, schaamte, dood.

In 2004 is Jeroen Brouwers veertig jaar schrijver. In het jaar van zijn literaire debuut, 1964, trad hij in dienst van de Brusselse uitgeverij Manteau, waarover de oprichtster, Angèle Manteau, tot 1970 de directie voerde. Over deze periode van zeven jaar schreef Brouwers zijn herinneringen: opzienbarend, hilarisch, polemisch, nu en dan ontroerend. Bij gedeelten lijken deze geheugenrelazen op een zowel beklemmende als geestige roman. 'Geheugen, spreek!' zegt Brouwers Nabokov na. 'Er moeten nog wat memoires op papier voordat het licht voorgoed wordt uitgedraaid.'

Die "geheimen Zimmer" sind die Räume, die wir vor den anderen verschließen, in denen wir unsere Geheimnisse aufbewahren. Jelmer van Hoff, der Ich-Erzähler, ein ehemaliger Geschichtslehrer, liebt Daphne, die Frau seines Studienfreundes Nico Sibelijn und eine berühmte Sängerin, die wiederum ihren alten Gesangslehrer liebt. Auch Paula, Jelmers Frau, lebt zwar noch mit ihm unter einem Dach, hat sich aber innerlich längst von ihm gelöst. Dieser Mann scheint für das Unglück geboren, und doch gilt ihm die ganze Sympathie des Lesers, seiner Ehrlichkeit und Uneitelkeit, seiner Romantik, seiner Selbstironie und seinem stoischen Sarkasmus, aber vor allem seiner Hingegebenheit an das Leben. Tragisch-komisch wie das Leben ist dieser Roman, geschrieben in einer spielerischen, reichen Sprache - ein Lesevergnügen auf hohem literarischem Niveau.

Si quelques souvenirs intéressent le passé proche, l'essentiel de "Rouge décanté", écrit à l'occasion de la mort de la mère de l'auteur, est une évocation incantatoire des deux années de la Seconde Guerre mondiale que Brouwers, alors âgé de quatre à six ans, a passées au camp de Tjigeng, à Batavia, durant l'occupation japonaise de l'Indonésise néerlandaise.

Een jeugd tussen twee continenten en culturen, ‘nergens thuis’ en al veel gezien en meegemaakt voordat het ‘echte’ leven zou beginnen. Zo ontwikkelt zich een karakter en zo wordt men schrijver. De Indiëromans vormen een overweldigend epos over de invloeden die een leven richting geven en waardoor een persoonlijkheid wordt gevormd.

Essay boekenweek 1988

De zondvloed erzählt die Geschichte eines Jungen, der in Indien aufwächst, seine Zeit in einem japanischen Gefangenenlager verbringt, zum ersten Mal mit Mädchen in Kontakt kommt, seine Internatsjahre in den Niederlanden erlebt und schließlich seine erste Ehe eingeht. Doch vor allem ist es ein Roman über die Einflüsse, die das Leben prägen und eine Persönlichkeit formen. De zondvloed wurde mit dem Bordewijkpreis ausgezeichnet.

In dem Roman Winterlicht werden die letzten Tage des Schriftstellers und Fotografen von Wolken, Jacob Voorlandt, beschrieben. Er widmet sein Leben der Literatur und bleibt seiner Berufung treu, trotz aller Widrigkeiten, doch gelingt es ihm nicht, das eine unvergessliche Meisterwerk zu schreiben. Und was ist Liebe? Eine ähnliche Illusion wie Unsterblichkeit und vorbeiziehende Wolken.

In ‘De laatste deur’ beschrijft Jeroen Brouwers de levensomstandigheden van Nederlandstalige auteurs en hoe die hen tot zelfmoord hebben aangezet, alsmede de indicaties daartoe die zij soms in hun werken hebben nagelaten. Welke invloed had bijvoorbeeld de Bijbel op de zelfmoord van schrijvers als François Haverschmidt, welke uitwerking hadden politiek en wereldgeschiedenis op de laatste dagen van Menno ter Braak? Er zijn perioden van zelfmoordgolven in de schrijverswereld, zoals in het laatste kwart van de jongste eeuw: Halbo C. Kool, Jan Emmens, Jan Arends, Jotie T’Hooft, nog anderen. En in de eerste jaren van de eenentwintigste eeuw de zelf veroorzaakte dood van Adriaan Venema, Anil Ramdas, Nanne Tepper, Joost Zwagerman en opnieuw tal van bekende en minder bekende anderen. Kortom, ‘De laatste deur’ is een literaire geschiedenis van zelfmoord, geschreven met empathie en betrokkenheid in een nieuwe, ingrijpend herziene en geactualiseerde editie.

Samen met zijn moeder bracht Jeroen Brouwers zijn kleuterjaren door in het Japanse interneringskamp Tjideng op Java. In de roman Bezonken rood heeft hij op aangrijpende wijze zijn herinneringen verwerkt aan deze periode uit zijn jeugd.

Zonsopgangen boven zee vertelt over een veertigjarige man en zijn jonge geliefde Aurora, met wie hij vast komt te zitten in een lift. De roman is een minutieuze beschrijving van obsessionele angsten over vergankelijkheid, seks en dood.