Rozmaite formy posługi zakonów we współczesnych społeczeństwach wynikają z pierwotnych inspiracji ewangelicznych ich założycieli, uznawanych przez Kościół i rozwijających się w historii, co odzwierciedla charyzmat instytutu zakonnego. Charyzmat, jako Boży dar, określa misję zgromadzeń, które pojawiają się w odpowiedzi na istotne potrzeby chrześcijańskiej wspólnoty. Zakon Przenajświętszej Trójcy i Niewolników, założony przez św. Jana de Matha w XII wieku, jest jednym z wielu instytutów zakonnych, a jego powstanie związane jest z dramatem niewolnictwa i zagrożeniem dla wiary chrześcijańskiej. Charakteryzuje się kultem Trójcy Świętej oraz służbą na rzecz wyzwolenia ludzi, szczególnie niewolników. Zgodnie z zamysłem założyciela, działalność zakonu ma opierać się na równości i braterstwie. Niestety, wpływ trynitarzy w Polsce nie został dotąd kompleksowo opracowany. Celem pracy jest przedstawienie realizacji charyzmatu trynitarskiego w Polsce oraz zbadanie, jak polscy trynitarze adaptowali go do lokalnych warunków w zmieniających się okolicznościach historycznych. Opracowanie przyczyni się do lepszego poznania dziedzictwa zakonu oraz jego roli w społeczeństwie, a także wzbogaci dyskusję na temat społecznej działalności Kościoła w Polsce.
