Der Autor erzählt die Geschichte des walisischen Journalisten Gareth Jones, der 1905 geboren wurde und 1935 früh starb. Jones arbeitete als Politikberater für den ehemaligen britischen Premierminister David Lloyd George. In den Jahren 1930 und 1931 reiste er erstmals in die Sowjetunion. Auf seiner dritten Reise 1933, als er nicht mehr für Lloyd George tätig war, gab er sich weiterhin als dessen Mitarbeiter aus, was ihm eine Reiseerlaubnis einbrachte, während andere Journalisten in Moskau bleiben mussten. So wurde Jones zum ersten und im Prinzip einzigen westlichen Beobachter, der die Schrecken des Holodomors in der Ukraine mit eigenen Augen sah. Nach seiner Rückkehr berief er in Berlin eine Pressekonferenz ein und berichtete von Terror und Hungersnot. In der Sowjetunion wurde er daraufhin zur Persona non grata erklärt, und die akkreditierten Auslandskorrespondenten mussten sich von ihm distanzieren. 1935 wurde er in Mandschuko entführt und wahrscheinlich vom sowjetischen Geheimdienst ermordet. Die Begegnung mit Jones soll George Orwell zu seiner Fabel inspiriert haben. Das Buch thematisiert den Journalismus in Zeiten des Totalitarismus und erzählt von einem jungen Mann, der den Mut hatte, die Wahrheit über die Situation in der Ukraine öffentlich auszusprechen.
Mirosław Wlekły Bücher
Laureatka Nagrody Literackiej m.st. Warszawy oraz innych prestiżowych wyróżnień, grupa autorów i autorek, którzy nie uznają podziałów na Polskę A, B i C, przygląda się złożoności współczesnej Polski. W efekcie powstała antologia reportaży, ukazująca różnorodność społeczeństwa, które mimo różnic pozostaje jednością. Wolność słowa, nieoczywista i często kontrowersyjna, kończy się tam, gdzie zaczyna się ochrona innych przed obrażaniem i przemocą. Książka bada trudności w wyważaniu racji oraz poszukiwaniu równowagi między wolnością a interesem publicznym. Adam Bodnar podkreśla, że powinna dotrzeć do każdego domu, zwłaszcza do tych, którzy boją się inności. Reportaże konfrontują lęki wobec „Innego” i pokazują, jak często dehumanizacja prowadzi do nienawiści. Janina Ochojska zachęca do refleksji nad sobą nawzajem, aby zamienić strach w miłość i zrozumienie. Michał Olszewski zauważa, że oburzenie Polaków ma głębsze źródło w lęku. Książka staje się lustrem prawdy o nas samych, zapraszając do odkrywania wspólnej tożsamości.