Adrian Gleń Bücher

Seit den 1960er Jahren lasst sich eine Hinwendung zu Robert Walsers Prosa in Polen feststellen. Dennoch steckt seine Rezeption im polnischen Sprachraum nach wie vor in den Anfangen, weisen die dortigen Beitrage doch grundsatzliche Mangel auf: Es fehlt an interpretatorischen Zeugnissen konkreter Leseerfahrungen, an sowohl vergleichenden als auch poetologischen Studien, in denen die gesamte Eigenart der Ausdrucksweise Walsers zum Vorschein kame, und ein Vergleich mit asthetisch verwandten Werken. Diesem Desiderat widmen sich die Beitrage des Bandes, die im Umfeld der polnischen Universitaten Posen und Oppeln entstanden sind, die in Ihr Summe das Ergebnis jahrelangen Nachdenkens uber den Schweizer Schriftsteller darstellen. Der Seminarort wurde nicht zufallig gewahlt. Die Oppelner Alma Mater liegt namlich unweit des Schlosses Dambrau/Dabrowa Niemodlinska, in dem der junge Robert Walser, der das grossstadtische Leben Berlins gerade uberraschenderweise hinter sich gelassen hatte, ein paar Monate als Diener verbrachte; statt der Metropole wahlte er damals die vergessene schlesische Provinz.

Myślę o złożonych dłoniach poety, o których pisze Adrian Gleń w wierszu otwierającym tę książkę. Kojarzą mi się z modlitwą, nie w sensie religijnym jednak, tylko w takim, jaki miała na myśli Simone Weil, kiedy pisała, że modlitwą jest uwaga bez żadnej domieszki. To modlitwa do samej chwili świata niech jej adresatem będzie chłopczyk, który właśnie wyskoczył na pasy, niebieska okiennica albo przelatująca mewa. Wszystko w dłoniach poety. Marcin Orliński

Światło wiersza to pierwsza monograficzna próba analizy twórczości Wojciecha Kassa, poety i eseisty z Leśniczówki Pranie, gdzie znajduje się Muzeum Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. Książka nie jest klasycznym przeglądem dorobku Kassa, jednego z najciekawszych współczesnych polskich poetów metafizycznych. Zawiera rozbudowany szkic biograficzny, obszerny rozdział poświęcony światłu jako kluczowej kategorii jego twórczości, a także biobibliografię, rozmowy, artykuły syntetyczne oraz analizy poszczególnych wierszy i tomów, w tym Gwiazdy Głóg. Autor monografii stara się zbliżyć do tajemnicy poetyckiego idiomu Kassa, analizując wiersze takie jak Pieczęć ignorancji, A., Wielu było takich oraz jego diarystyczno-eseistyczne zapiski z Ręki piszącej. Metodologicznie książka opiera się na modelu lekturowym inspirowanym krytykami tematycznymi, wprowadzając eksperymentalne formy interpretacji. Zawiera także autorski wybór wierszy, od debiutanckiego Do światła po ostatni tom Metaf, oraz fragmenty Ręki piszącej, które Kass publikował w Toposie przez blisko ćwierć wieku.