Pierwsza polska antologia dramatu nowogreckiego w wyborze i przekładach Ewy T. Szyler, tłumaczki i promotorki kultury współczesnej Grecji w Polsce, zawiera sztuki takich autorów jak Lia Witali, Akis Dimu, Janis Mawritsakis, Chrisy Spilioti, Charalambos Janu, Andreas Staikos oraz Nina Rapi. Wstęp tłumaczki wyjaśnia, że polski widz nie zna utworów współczesnych greckich dramaturgów, mimo że w Grecji działa wiele teatrów, w tym ponad osiemdziesiąt scen w Atenach. Znikoma obecność dramaturgii nowogreckiej w Polsce wynika z braku promocji ze strony greckiej oraz niedoboru tłumaczy i osób zainteresowanych współczesnym dramatem greckim. Miesięcznik Dialog był jedynym publikującym polskie teksty dramatów nowogreckich, a w jego 70-letniej historii ukazały się jedynie tłumaczenia sześciu sztuk. Współczesna dramaturgia grecka wciąż czeka na polską odsłonę, co skłoniło Szyler do przetłumaczenia kilkunastu utworów, które różnią się formą i tematyką. Tłumaczka pragnie pokazać, co jest popularne w Grecji oraz to, co ją osobiście poruszyło, mając nadzieję, że zainteresuje polską publiczność. W Polsce teatr Nowej Grecji wciąż pozostaje w cieniu teatru antycznego, co ogranicza ciekawość współczesnej Hellady.
Ewa T. Szyler Reihenfolge der Bücher (Chronologisch)
Der griechische Archäologe Jorgos Doukarelis ist in die Jahre gekommen. Jetzt will er sein Leben rekonstruieren. Aufgewühlt ist er vor allem durch das Verschwinden seiner Frau. Von ihr fehlt seit Monaten jede Spur. Schließlich entflieht er der Hektik der Großstadt und reist auf die kleine Ägäis-Insel Koufonissi. Hier blühte vor tausenden von Jahren die geheimnisvolle Kykladenkultur. Die Insel ist für den Wissenschaftler ein schicksalhafter Ort – voller Rätsel, Erfolg, Verwirrung, Liebe und Verrat. Als junger Archäologe hatte er hier eine grausame Tat enthüllt: Vor 5000 Jahren war auf dem Eiland eine Schwangere ermordet worden. Außerdem hatte ihn hier die junge Assistentin Antigoni aus der Bahn seines bis dahin recht biederen Alltags gerissen. In einer Zeitreise verwebt der Autor Aimilios Solomou kunstvoll Vergangenheit und Gegenwart und macht sich auf die Suche nach dem Sinn des Seins. Sein Romanheld sucht Antworten auf immerwährende existentielle Fragen. Unter den Sternbildern des Firmaments zieht Doukarelis auf Koufonissi Bilanz und hört am Ende „das ewige Rauschen der Zeit in seinen Ohren, während die letzten Körnchen durch die Sanduhr rieseln.“