Bogalecki Piotr Bücher

Autorzy zebranych tu szkiców przyglądają się [...] wielkiej rozmaitości gatunków literackich: są tu wykłady z mesjańskiej teologii, powieści, opowiadania, tomy wierszy i radykalne eksperymenty poetyckie, są dramaty, eseje, aforyzmy, a nawet baśń. Interpretują teksty pisarzy różniących się od siebie pod wieloma względami: zasłużonych reprezentantów hiperkanonu i wydobywanych z mroków członków kanonu cieni, pisarzy krajowych i emigracyjnych, mających żydowskie korzenie i niemających, religijnych i zeświecczonych, przewrotnie eksponujących swą żydowskość i bacznie ją ukrywających, zmagających się z ciążącym im dziedzictwem judaizmu i żarliwie dobijających się do jego wrót, wiernych odziedziczonej tradycji religijnej i proponujących własne postsekularne teologie literackie. - Piotr Bogalecki, Adam Lipszyc

Książka Piotra Bogaleckiego eksploruje zjawisko wierszy-partytur w polskiej neoawangardzie, prezentując głęboką wiedzę i erudycję autora. Bogalecki prowadzi czytelnika przez skomplikowane ścieżki eksperymentów literackich, prostując utarte tezy i wydobywając żywy dyskurs poetów-eksperymentatorów. Jego pasja i inwencja w badaniu trudnych wierszy-partytur stanowią istotny wkład w zrozumienie zjawiska, w którym krzyżują się muzyczne i poetyckie przesłanki. Monografia rysuje kompletny obraz eksperymentów poetyckich na pograniczu neoawangardowych tendencji, takich jak konkretyzm i konceptualizm, wzbogacając je nowatorskimi interpretacjami. Recenzje podkreślają, że wiersze-partytury zaskakują swoją intermedialnością i polifonicznością, komplikując pojęcia dzieła i oryginału. Tekst, jako partytura, jest nawiedzany przez przyszłe wykonania, które aktualizują jego fenomen. Bogalecki, jako historyk i teoretyk literatury, podejmuje wyzwanie analizy tych enigmatycznych reguł, sugerując, że refleksja nad wierszami-partyturami może być produktywna nie tylko w kontekście neoawangardy, ale także w szerszym myśleniu o poezji i literaturze. Autor, pracujący na Uniwersytecie Śląskim, jest laureatem nagrody za najlepszą rozprawę doktorską z dziedziny nauk o kulturze i autorem wielu publikacji naukowych.