Magdalena Karlikowska-Pąsiek Bücher

W niniejszej monografii omówiono najważniejsze przemiany organizacyjne i repertuarowe polskiego teatru, które dokonały się w wyniku transformacji ustrojowej 1989 roku oraz wybuchu pandemii COVID-19 w roku 2020. Autorka zwróciła uwagę zwłaszcza na status aktora oraz percepcję widza nieprofesjonalisty, analizując również kwestie dotyczące popularności czy wpływu wynagrodzenia artystów na funkcjonowanie poszczególnych scen. Publikację dopełniają wnioski z badań przeprowadzonych wśród krakowskich seniorów – słuchaczy Jagiellońskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku. „Monografia […] zbiera rozproszone informacje w intrygujący (niepodejmowany w innych opracowaniach) sposób. Na zadane w tytule pytanie odpowiada dwojako. Z jednej strony, biorąc pod uwagę całość życia teatralnego, jesteśmy nadal w niedającym się zredukować systemowo kryzysie. Z drugiej strony dla wielu artystów […] chybotliwa rzeczywistość […] stanowi wyzwanie, któremu chcą i potrafią sprostać. […] Pod względem merytorycznym monografia jest cennym wkładem do najnowszej historii teatru polskiego”. Z recenzji dra hab. Mariusza Bartosiaka, prof. UŁ

Bajka Superkociaki to historia inspirowana życiem teścia autorki, który przez wiele lat ratował bezdomne koty w Krakowie, leczył je i szukał im nowych domów. Głównymi bohaterami są koty, które uratował, oraz król Andrzej, wzorowany na tym niezwykłym człowieku. Autorka napisała tę bajkę z okazji pierwszych urodzin córki, aby uczcić dziadka, którego córka nigdy nie poznała, oraz przekazać najważniejsze wartości w życiu, takie jak miłość, przyjaźń, empatia i bezinteresowna pomoc. To piękna, edukacyjna opowieść, która pomoże rodzicom odpowiadać na trudne pytania dzieci dotyczące chorób, utraty bliskich, wojny i uchodźców, a także istoty pomagania innym. Bajka skierowana jest do dzieci w wieku od 4 do 8 lat. Autorka, Magdalena Karlikowska-Pąsiek, jest pedagogiem, kulturoznawcą i teatrologiem, a także doktorantką Uniwersytetu Jagiellońskiego. Pasjonuje się teatrem i prowadzi zajęcia dla seniorów z historii teatru. Jako wolontariuszka uczy uchodźców języka polskiego i tworzy bajki, które odpowiadają na trudne dziecięce pytania, kierując się zasadą: daj innym dzieciom to, co chciałabyś dać swojej córce.