Bookbot

Wilhelmus Hubertus Piere Boesten

    Portretschilderkunst
    Het eiland van het tweede gezicht
    Geschiedenis van de schilderkunst
    Yves Klein
    • Het eiland van het tweede gezicht

      Uit de toegepaste herinneringen van Vigoleis

      • 960 Seiten
      • 34 Lesestunden

      Albert Vigoleis Thelen beschrijft in deze roman de avonturen van Beatrice en Vigoleis op het eiland Mallorca van 1931 tot 1936. Met barokke, onuitputtelijke fabuleerkunst vertelt Thelen op schalkse wijze en met de gewisse ondergang van zijn helden voor ogen over smokkelaars, hoeren, dubieuze emigranten en valse gentlemen. Hij beschrijft hoe Vigoleis en Beatrice in een zeer bedenkelijk huis van plezier belanden, hoe ze zich als toeristengids voordoen om aan geld te komen en hoe Vigoleis emplooi vindt als schrijfhulp van Robert (von Ranke) Graves. Het tweetal blijft niets bespaard, en als ze na bijna duizend bladzijden op de vlucht voor generaal Franco het eiland verlaten, wrijft de lezer zijn ogen uit en zou hij het liefst meteen weer van voren af aan beginnen te lezen.

      Het eiland van het tweede gezicht2004
    • Geschiedenis van de schilderkunst

      van de Renaissance tot heden

      • 128 Seiten
      • 5 Lesestunden

      Beknopt overzicht van de schilderkunst, met nadruk op Duitse kunst en op de oude kunst.

      Geschiedenis van de schilderkunst2000
    • Portretschilderkunst

      Meesterwerken uit de Europese portretschilderkunst 1420-1670

      • 180 Seiten
      • 7 Lesestunden
      Portretschilderkunst1995
    • Mitte der 1950er-Jahre eroberte Yves Klein (1928-1962) die Kunstwelt und erklärte: „Eine neue Welt erfordert einen neuen Menschen.“ Sein idiosynkratischer Stil und sein ungeheures Charisma verliehen seiner kurzen Karriere außergewöhnlichen Elan: In nur sieben Jahren produzierte er über 1000 Bilder , die heute als Klassiker der modernen Kunst gelten. Klein machte sich vor allem durch große monochrome Leinwände in einem besonderen, von ihm patentierten Blauton einen Namen. Das Internationale Klein Blau , bestehend aus reinem Pigment und Bindemittel, ist satt und leuchtend, tiefgründig und dekorativ zugleich. Der Künster wollte damit die Materiallosigkeit und Unendlichkeit der Welt heraufbeschwören. Klein war auch bekannt als Pionier gewagter Maltechniken. So setzte er „lebende Pinsel“ ein, nackte Frauen, die in Internationales Klein Blau getränkt auf großen Papierbögen Abdrücke ihrer Körper hinterließen. Diese sogenannten Anthropométries wurden oft als ausgeklügelte Performances aufgeführt, zu denen man blaue Cocktails reichte oder Kleins Komposition Monotone Symphonie spielte.

      Yves Klein1995
      4,1