Rob Wijnberg Bücher

Unsere heiligen Wahrheiten sind in den letzten Jahrhunderten geschwunden. Sogar unsere Identität haben wir im Laufe der Zeit verloren. Hilflos treiben wir auf einem Meer von Informationen, Nachrichten und Meinungen umher, auf der Suche nach etwas, das uns wieder Anker gibt. Die moderne Journalistik hilft uns dabei nicht sehr: Hypes diktieren die Berichterstattung, Leichtfertigkeit und Unterhaltung bestimmen den Ton. Was heute die Titelseite oder die Nachrichtensendung eröffnet, ist morgen schon überholt und vergessen. Kann die Philosophie uns helfen? Ihr Mangel ist eher das Gegenteil: tiefgründige und komplizierte Überlegungen über den Sinn des Lebens füllen die Philosophie-Bibliotheken. Diese Bücher haben sicherlich zeitlose Werte, lehren sie uns aber auch etwas über das Hier und Jetzt? In Nietzsche & Kant lesen die Zeitung zeigt Rob Wijnberg, dass die beiden Mängel zusammen auch eine Qualität sein können. Anhand klassischer Meister wie Platon und Kant sowie moderner Denker wie Fish und Rorty beantwortet er die drängendsten Fragen der Gegenwart. Sind Menschenrechte universelle Wahrheiten oder westliche Dogmen? Diskriminiert Geert Wilders Muslime, wenn er die Islamkritik übt? Stimmt Rita Verdonks Aussage „Regeln sind Regeln“ eigentlich? Und was wird wirklich mit dem Begriff der Niederländer gemeint? Das Ergebnis: Journalismus mit Tiefe und Philosophie mit Tageswert.

Maakt de beeldcultuur ons apathisch? Schuilt er waarheid in de onderbuik? Waarom zie je nooit échte gesprekken op televisie? Hoe kunnen we het succes van de PVV verklaren? Kan keuzevrijheid ongelukkig maken? Wat is het doel van het onderwijs? Hoe komt het dat Europa als idee niet leeft? Wat maakt een boerka eigenlijk "religieus"? Zijn klimaatsceptici wel echt sceptisch? Bestaat het multiculturalisme nog wel? Waarom zijn terroristen bijna altijd jonge mannen? Heeft de evolutie een doel? Hoe ver kun je gaan met een baby op maat? Waarom zijn voorspellingen, ook economische, praktisch waardeloos? In zijn nieuwe boek geeft Rob Wijnberg, als altijd fris en opgewekt, zijn visie op het hedendaagse leven.

We gaan er als vanzelfsprekend van uit dat ieder van ons een identiteit heeft, maar als ons op de man of vrouw af wordt gevraagd wie we dan wel zijn, weten we het opeens niet meer zo goed. We noemen onze naam, maar wat zegt die eigenlijk? We vertellen ons beroep, maar is dat wel zo relevant? We beginnen over onze afkomst, maar doet die er nog toe? Onze identiteit lijkt te bestaan, maar vervluchtigt in een wereld waarin iedereen op internet een nickname heeft, een jobhopper is of een wereldburger wil zijn. Dus wordt het tijd voor grondige overpeinzingen – van jonge filosofen als Stine Jensen en Rob Wijnberg. We ontlenen ons ‘ik’ aan allerlei heel concrete dingen: aan ons lichaam, onze liefdes, ons lijden, ons verleden, ons seksuele leven, onze behoefte aan erkenning en de groep waartoe we behoren. En aan grote denkers die de mens geprobeerd hebben te definiëren.Jensen en Wijnberg blikken terug op die geschiedenis en voegen er hun eigentijdse visie aan toe. Met Dus ik ben leveren ze een beeld van onze identiteit waarmee we waarlijk voort kunnen.

Geloven we nog in waarheid? Of geloven we alleen nog in onze eigen waarheid? Wie het nieuws leest, de discussies op sociale media volgt en de politieke debatten bekijkt, kan haast niet anders dan concluderen dat waarheid haar zeggingskracht heeft verloren. Het gevolg: een samenleving waarin cynisme en wantrouwen hoogtij vieren. Het enige wat daar iets aan kan veranderen, is een hoopgevend verhaal over vooruitgang in de 21ste eeuw. Een verhaal dat laat zien dat waarheid weer iets kan worden wat we delen in plaats van wat ons verdeelt.