Parameter
Mehr zum Buch
ZASKAKUJĄCY FINAŁ NASZEJ ZIEMSKIEJ PODRÓŻY autorstwa Stanisławy Kalus to dzieło wyjątkowe, w którym poetka mierzy się ze zjawiskiem nadumieralności, a tak naprawdę z tęsknotą za tymi, których kochaliśmy, a tak szybko odeszli. Autorka pisze: dowodem jest ostatni wiersz tego tomiku pt: Teraz. Znalazł się on w części ,,Treny, gdyż dotyczy także mojego zmarłego męża i chociaż był pisany w 1975 roku, gdy go nie było ze mną, bo pracował w Iraku w programie Housing for Iraq, ale też była jesień, też było mi go bardzo brak, bardzo tęskniłam za nim i też ciągle o nim myślałam. W tych wierszach poetka wyraża swoją dezaprobatę dla reklam, które wręcz otumaniają ludzkość wmawiając, że są środki na tzw. wieczną młodość i nieśmiertelność. Prawdziwą jednak przyczyną nadumieralności jest sam człowiek dążący do unicewienia siebie przez wywoływane wojny oraz ich skutki, nierzadko przesunięte w czasie, niosące za sobą epidemie, choroby i brak stabilizacji. Gubiące przy okazji wszystko, co dla człowieka ważne, czyli zaspokojenie jego podstawowych potrzeb dla ciała - głodu czy snu, jak i potrzeb duchowych, takich jak potrzeba miłości czy bezpieczeństwa, a także po prostu szczęścia.
Buchkauf
Zaskakujący finał naszej ziemskiej podróży, STANISŁAWA KALUS
- Sprache
- Erscheinungsdatum
- 2023
- product-detail.submit-box.info.binding
- (Paperback)
Keiner hat bisher bewertet.
- Titel
- Zaskakujący finał naszej ziemskiej podróży
- Sprache
- Polnisch
- Autor*innen
- STANISŁAWA KALUS
- Verlag
- Astrum
- Erscheinungsdatum
- 2023
- Einband
- Paperback
- ISBN10
- 8382980090
- ISBN13
- 9788382980097
- Reihe
- Schlagwörter
- Sachbücher, Lehrbücher
- Beschreibung
- ZASKAKUJĄCY FINAŁ NASZEJ ZIEMSKIEJ PODRÓŻY autorstwa Stanisławy Kalus to dzieło wyjątkowe, w którym poetka mierzy się ze zjawiskiem nadumieralności, a tak naprawdę z tęsknotą za tymi, których kochaliśmy, a tak szybko odeszli. Autorka pisze: dowodem jest ostatni wiersz tego tomiku pt: Teraz. Znalazł się on w części ,,Treny, gdyż dotyczy także mojego zmarłego męża i chociaż był pisany w 1975 roku, gdy go nie było ze mną, bo pracował w Iraku w programie Housing for Iraq, ale też była jesień, też było mi go bardzo brak, bardzo tęskniłam za nim i też ciągle o nim myślałam. W tych wierszach poetka wyraża swoją dezaprobatę dla reklam, które wręcz otumaniają ludzkość wmawiając, że są środki na tzw. wieczną młodość i nieśmiertelność. Prawdziwą jednak przyczyną nadumieralności jest sam człowiek dążący do unicewienia siebie przez wywoływane wojny oraz ich skutki, nierzadko przesunięte w czasie, niosące za sobą epidemie, choroby i brak stabilizacji. Gubiące przy okazji wszystko, co dla człowieka ważne, czyli zaspokojenie jego podstawowych potrzeb dla ciała - głodu czy snu, jak i potrzeb duchowych, takich jak potrzeba miłości czy bezpieczeństwa, a także po prostu szczęścia.