Parameter
- 352 Seiten
- 13 Lesestunden
Mehr zum Buch
Jak najlepiej ustalić warunki społecznego współżycia? Jacek Hołówka w trzecim tomie swych „Dzienników” bada polityczne teorie, które nie opierają się na trwałych wzorcach, lecz stawiają na kompromis. Teorie te sugerują, że warunki wspólnego życia w dobrowolnych zbiorowościach muszą być otwarcie negocjowane, a nie uznawane za naturalnie ustalone. Problem polega na tym, że nie istnieje ustalona metoda negocjacji, a nie każdy sposób budowania konsensusu jest wiarygodny. Autor wskazuje na dwa dominujące nurty myślenia w filozofii polityki. Pierwszy koncentruje się na konstruowaniu zasad bezstronnego, liberalnego prawa, a drugi na krzewieniu kultury kooperacji poprzez wartości. Do pierwszej grupy należą John Locke, Immanuel Kant, James Madison, John Stuart Mill i Zygmunt Balicki. W drugiej znajdują się Monteskiusz, Jean-Jacques Rousseau, Michael Oakeshott, Daniel Bell i Robert Nozick. Mimo różnic w poglądach, Autor przekonuje, że wszyscy zasługują na uwagę, ponieważ idea i wartości państwa wynegocjowanego są szczególnie potrzebne w obecnej dobie ekstremalnej polaryzacji politycznej.
Buchkauf
O państwie wynegocjowanym, Bogdan Dziobkowski, Jacek Hołówka
- Sprache
- Erscheinungsdatum
- 2021
- product-detail.submit-box.info.binding
- (Paperback)
Keiner hat bisher bewertet.
- Titel
- O państwie wynegocjowanym
- Sprache
- Polnisch
- Autor*innen
- Bogdan Dziobkowski, Jacek Hołówka
- Verlag
- Wydawnictwo Naukowe PWN
- Erscheinungsdatum
- 2021
- Einband
- Paperback
- Seitenzahl
- 352
- ISBN10
- 8301218967
- ISBN13
- 9788301218966
- Reihe
- Schlagwörter
- Sachbücher, Sozialwissenschaften, Politikwissenschaft, Philosophisches Thema, Politische Theorien
- Beschreibung
- Jak najlepiej ustalić warunki społecznego współżycia? Jacek Hołówka w trzecim tomie swych „Dzienników” bada polityczne teorie, które nie opierają się na trwałych wzorcach, lecz stawiają na kompromis. Teorie te sugerują, że warunki wspólnego życia w dobrowolnych zbiorowościach muszą być otwarcie negocjowane, a nie uznawane za naturalnie ustalone. Problem polega na tym, że nie istnieje ustalona metoda negocjacji, a nie każdy sposób budowania konsensusu jest wiarygodny. Autor wskazuje na dwa dominujące nurty myślenia w filozofii polityki. Pierwszy koncentruje się na konstruowaniu zasad bezstronnego, liberalnego prawa, a drugi na krzewieniu kultury kooperacji poprzez wartości. Do pierwszej grupy należą John Locke, Immanuel Kant, James Madison, John Stuart Mill i Zygmunt Balicki. W drugiej znajdują się Monteskiusz, Jean-Jacques Rousseau, Michael Oakeshott, Daniel Bell i Robert Nozick. Mimo różnic w poglądach, Autor przekonuje, że wszyscy zasługują na uwagę, ponieważ idea i wartości państwa wynegocjowanego są szczególnie potrzebne w obecnej dobie ekstremalnej polaryzacji politycznej.