In 1941, Jacqueline van Maarsen meets Anne Frank at a Jewish school, and they become inseparable friends, sharing homework and adventures. Jacqueline mistakenly believes Anne has fled to Switzerland, only to learn of her fate from Otto Frank after the war. She also shares her parents' wartime experiences and her own escape from deportation.
„Niemals wieder bin ich einem Menschen begegnet, der so das Leben auskostete wie Anne.“ Generationen von Lesern ist Jaqueline van Maarsen aus Anne Franks Tagebüchern bekannt. Jetzt erzählt „Jopie“ selbst von ihrer Freundschaft mit Anne, die ihr Leben auf tiefgreifende Weise beeinflussen sollte. Und sie erzählt die Geschichte ihrer so unterschiedlichen Eltern, Eline und Hijman, von ihren Kriegserlebnissen und wie sie selbst der drohenden Deportation entkam. »Heute, da uns täglich neue Bilder der Gewalt gegen Wehrlose erreichen und die Sinnlosigkeit der Kriege dokumentieren, scheint diese Flaschenpost zur rechten Zeit einzutreffen.« Süddeutsche Zeitung
De jeugdherinneringen van de beste vriendin van Anne Frank Jacqueline van Maarsen groeide op in de roerige jaren dertig van de vorige eeuw. Haar vader was Nederlander, haar moeder Française. Hij was joods, zij katholiek, maar na verwoede pogingen lukte het hem in 1938 zijn vrouw ingeschreven te krijgen bij de Joodse Gemeente, en vanaf dat moment golden ook de kinderen als joods. Niet veel later, in de oorlog, ondervond Jacqueline alle gevolgen van de discriminatie van de joden. Maar juist doordat ze naar het Joods Lyceum moest, ontmoette ze er Anne Frank, met wie ze snel de beste maatjes werd. Ze maakten samen huiswerk, roddelden er wat af, vooral natuurlijk over jongens. Anne deed er verslag van in haar dagboek, waar Jacqueline Jopie wordt genoemd (de latere beroemdheid van haar vriendin zou haar eigen leven totaal veranderen). Zelf ontsnapte ze aan deportatie: met doortastend optreden wist haar moeder in 1942, met een verwijzing naar haar katholieke achtergrond, de inschrijving bij de Joodse Gemeente ongedaan te maken en daarmee de registratie als jood bij de bezetter en nu gold ook Jacqueline plotseling weer als niet-joods. Een ontwikkeling ten goede, ditmaal, maar langzamerhand kreeg ze het gevoel dat ze overal tussenin zat, dat ze nergens bij hoorde. Een gevoel dat haar niet meer zou verlaten.