Eher komplizierte Geschichte mit Längen und teilweise unnachvollziehbaren Handlungen. Kein Kinderbuch.
De torens van februari
Een (vooralsnog) anoniem dagboek, van leestekens en voetnoten voorzien
Autor*innen
Buchbewertung
Mehr zum Buch
Ondertitel: Een (vooralsnog) anoniem dagboek, van leestekens en voetnoten voorzien door Tonke Dragt. Ik vroeg: "Welke dag is het vandaag?" "Dertig februari," zei de oude man. Plotseling zag ik de zee... Zee, strand, schelpen, voetsporen in het zand... Hoe kom ik hier? Wat doe ik hier? Ik weet niet wie ik ben... Dit zijn enkele regels uit een dagboek; de schrijver ervan is zijn geheugen kwijtgeraakt, maar enkele dingen roepen vage herinneringen op: Ik zag de torens, grote hoekige blokken, geelgrijs, bijna lichtend tegen de sombere lucht. "Ik ken de torens, ik ken ze!" Maar alleen een woord kwam bij me op en dat woord hoorde bij de torens, februari . De jongen die dit overkomt, maakt een ontdekkingstocht, niet alleen naar een vergeten verleden, maar ook in een vreemde wereld waarin alles nieuw lijkt.
Sprache
Buchkauf
De torens van februari, Tonke Dragt
- Sprache
- Erscheinungsdatum
- 1981
- product-detail.submit-box.info.binding
- (Paperback),
- Buchzustand
- Gebraucht - Gut
- Preis
- 9,99 €inkl. MwSt.
- Titel
- De torens van februari
- Untertitel
- Een (vooralsnog) anoniem dagboek, van leestekens en voetnoten voorzien
- Sprache
- Niederländisch
- Autor*innen
- Tonke Dragt
- Verlag
- Leopold
- Erscheinungsdatum
- 1981
- Einband
- Paperback
- Seitenzahl
- 196
- ISBN10
- 9025832717
- ISBN13
- 9789025832711
- Reihe
- Schlagwörter
- Belletristik, Krimi & Thriller, Fantasy, Abenteuer, Young Adult, Krimi, Sci-Fi, Klassiker, Spannung, Young Adult Fantasy, Spaß, Geheimnisse, Jugend, Tagebücher, Schicksal, Jungen, Parallele Welten
- Originaltitel
- De torens van februari
- Bewertung
- 3,95 von 5 Sternen
- Beschreibung
- Ondertitel: Een (vooralsnog) anoniem dagboek, van leestekens en voetnoten voorzien door Tonke Dragt. Ik vroeg: "Welke dag is het vandaag?" "Dertig februari," zei de oude man. Plotseling zag ik de zee... Zee, strand, schelpen, voetsporen in het zand... Hoe kom ik hier? Wat doe ik hier? Ik weet niet wie ik ben... Dit zijn enkele regels uit een dagboek; de schrijver ervan is zijn geheugen kwijtgeraakt, maar enkele dingen roepen vage herinneringen op: Ik zag de torens, grote hoekige blokken, geelgrijs, bijna lichtend tegen de sombere lucht. "Ik ken de torens, ik ken ze!" Maar alleen een woord kwam bij me op en dat woord hoorde bij de torens, februari . De jongen die dit overkomt, maakt een ontdekkingstocht, niet alleen naar een vergeten verleden, maar ook in een vreemde wereld waarin alles nieuw lijkt.





